Skip to content
Марш во поддршка на „Аскатасуна“ во Торино, организиран како протест против иселување/интервенција врз објектот поврзан со движењето, заврши со сцени што повеќе личат на урбана герила отколку на демонстрација. Италијанските и регионалните медиуми пренесуваат дека, покрај масата луѓе што марширале мирно, групи со покриени лица влегле во директен судир со полицијата, при што биле фрлани пиротехнички средства и „молотови“, а безбедносните сили возвратиле со солзавец и водени топови.
Според извештаите, имало запалени контејнери, оштетувања по улиците околу Корсо Реџина Маргерита и момент во кој полициско возило било зафатено од оган. Во текот на вечерта се појавија различни бројки за повредени: од најмалку десетина припадници на силите на редот до вкупно над 30 лица со полесни и средни повреди, без официјална потврда дека има тешки случаи. Во една од најсподелуваните сцени, полицаец бил опколен и нападнат, на што подоцна се надоврза политичка лавина.
Премиерката Џорџа Мелони објави снимка и порача дека ова не е протест туку насилство, повикувајќи институциите да реагираат. Истовремено, реакциите од опозицијата, но и од други јавни актери, во голема мера ја осудија ескалацијата. Во медиумските преноси се спомнува и телефонски контакт/реакција од Серџо Матарела кон министерот за внатрешни работи Матео Пјантедози, како сигнал дека државниот врв го третира настанот како безбедносен и политички проблем, не како „обичен инцидент“.
Торино, во оваа приказна, е повеќе од локација. Тоа е тест за Италија: каде завршува правото на протест и каде почнува организираното насилство, и дали државата има капацитет да ја казни ескалацијата без да ја криминализира целата граѓанска мобилизација. Одговорот нема да дојде од видеата на социјални мрежи, туку од истрагите, обвиненијата и – најважно – од тоа дали политиката ќе престане да го користи хаосот како доказ за сопствените тези.