Skip to content
Советот на Општина Струга донесе одлука да го продаде службеното „ауди А6“ купено во мандатот на поранешниот градоначалник, по цена што денес звучи како политичка и финансиска шлаканица: возило платено 67.000 евра ќе оди на јавно електронско наддавање со почетна цена од 10.000 евра.
Одлуката, според изјавата што ја пренесуваат медиумите, ја правда опозицискиот советник ВМРО-ДПМНЕ Коста Хиохи со аргумент дека во периодот на набавката „не биле запазени приоритетите на граѓаните“ и дека Струга имала многу посериозни проблеми од купување луксузно службено возило. Изјавата е дадена за Алфа ТВ и доаѓа како ретка јавно изговорена реченица за една хронична локална болест: луксузот во администрацијата секогаш се продава како „потреба“, а сметката секогаш останува кај граѓаните.
Општината, пак, формално се држи до бројките. Според важечките прописи, за возилото се пресметувала годишна амортизација од 15 отсто, по што „моменталната проценета вредност“ е 618.602 денари, односно 10.000 евра – и токму тоа ќе биде стартната цена на наддавањето, утврдена од овластен проценител. Крајната цена, велат од општината, ќе ја покаже самата електронска постапка.
Но јавниот интерес не е само во тоа дали возилото ќе се продаде за 10.000 или за повеќе. Јавниот интерес е во разликата меѓу „книговодствената логика“ и реалната штета: шест години користење, па двојна поправка во март 2024 и јануари 2025, со дополнителни 4.000 евра трошок, на крај завршуваат како оглас со почетна цена која изгледа како признание дека набавката била политички престиж, а не рационална потреба.
Во истата приказна, општината потсетува и на поширокиот контекст што ја прави оваа продажба повеќе од „обично отуѓување на возило“. Рамиз Мерко бил обвинет и гонет за злоупотреба на службена положба токму поради набавката на четири службени возила – меѓу кои и ова ауди – во период кога општината имала неподмирени долгови и блокирана жиро-сметка. На почетокот на јуни 2025 бил ослободен од вина, со образложение дека во јавната набавка немало докази за кривично дело и намера за злоупотреба.
Продажбата, значи, не го решава прашањето што со години го јаде локалниот буџет: дали системот знае да каже „не“ на скапите симболи кога јавните услуги се под притисок. И додека општината најавува дека за другите службени возила купени во истиот период (три шкоди) ќе одлучува според техничка состојба, економска оправданост и реални потреби, случајот со аудито останува учебник-епизода за тоа како една општинска одлука може да произведе долга сенка – и кратка вредност на оглас.