Отворањето на ЗОИ 2026 во Милано и Кортина д’Ампецо ја означи официјалната рампа за почеток на Игрите, со централна церемонија на „Сан Сиро“, паралелни вклучувања од планинските локации и порака за „Армонија“ – спој на градот и Алпите во еден олимписки наратив.
Една од најемотивните точки беше италијанската химна. „Fratelli d’Italia“ („Il Canto degli Italiani“) ја испеа Лаура Паузини, додека истовремено на сцената во Кортина беше прикажан историски момент: првпат почесната гарда што ја воведе химната и го презентираше знамето на домаќинот беше целосно составена од жени, а италијанското знаме беше подигнато синхронизирано и во Милано и во Кортина.

Церемонијата беше силно „обоена“ со музика и спектакл. Мараја Кери настапи со италијанскиот класик „Nel blu dipinto di blu“ („Volare“) и продолжи со дел од својата песна „Nothing Is Impossible“, што публиката го пречека како еден од врвовите на вечерта. Според преносите, меѓу изведувачите и гостите на сцената беа и Андреа Бочели, Ланг Ланг, Чечилија Бартоли и Гали, а програмата на повеќе наврати ја истакнуваше италијанската опера и музичкото наследство како дел од идентитетот на домаќинот.
Посебно внимание доби и модниот сегмент посветен на Џорџо Армани: модели во црвено, бело и зелено формираа „жива“ италијанска тробојка, како омаж на Милано и на улогата што Армани ја имаше во олимписката естетика и униформи на италијанските спортисти.
Парадата на спортистите ја следеше идејата за „распослана Олимпијада“. Делегации дефилираа и во планинските центри, а некои држави без натпреварувачи сепак беа претставени со носачи на табли, што им даде симболично присуство на малите и новите олимписки приказни. Во преносите беше забележан и дебитантски момент: Бенин го доби својот прв зимски олимписки натпреварувач, алпскиот скијач Натан Чибоѕо, кој беше знаменосец на делегацијата.
Најсилниот симбол на вечерта, сепак, беше олимпискиот оган. Милано–Кортина 2026 го реализира концептот со два олимписки котли, поставени кај Арко дела Паче во Милано и на Пјаца Дибона во Кортина, кои треба да бидат запалени истовремено и да горат низ целиот олимписки период. Како имиња поврзани со палењето на огнот беа најавени алпските легенди Алберто Томба и Дебора Компаниони, во решение што ја нагласува домашната спортска традиција.
Во позадина на спектаклот, дел од атмосферата ја одбележаа и геополитички нијанси и реакции на трибините, но доминантната порака од стадионот беше дека Игрите започнуваат со надеж дека спортот ќе биде главната сцена во наредните две недели.