Skip to content
Еден ден, шест заловени кучиња, и пет сопственици што доаѓаат да си ги подигнат од стационар. Ова, според Анима Мунди, е „доказ во мало“ дека проблемот со бездомните кучиња не може да се сведе само на улицата и на службите што заловуваат и стерилизираат, туку извира од неодговорното сопствеништво и од системот што речиси и да не санкционира.
Во примерот што го посочуваат, кучињата биле заловени од ЈП Лајка во рамки на интервенција поврзана со женка во циклус, а фактот дека најголемиот дел биле „со сопственик“ ја разголува онаа тивка реалност што ретко се признава: многу од кучињата што завршуваат на улица не се „родени бездомни“, туку се пуштени без надзор, оставени да се размножуваат неконтролирано или едноставно напуштени кога ќе станат товар.
Здружението тврди дека токму ваквите практики ја поништуваат секоја програма за постепено намалување на бездомните животни. Додека стационарот троши ресурси за заловување, стерилизација и згрижување, паралелно се создава „нова генерација“ кучиња што повторно ќе заврши на улица, без контрола и без лична одговорност. Во таков модел, институциите, велат, третираат последици, а причините остануваат недопрени.
Во истиот контекст, Анима Мунди предупредува и на уште еден феномен кој, според нив, последниве 4,5 месеци станува сè почест: дислокација на кучиња, односно префрлање од една општина во друга. Тие ова го опишуваат како организирано „префрлање на топката“ наместо решавање, со фокус на Скопје, што дополнително ја продлабочува кризата и создава впечаток дека проблемот се „селi“ наместо да се адресира.
Оттука произлегува и нивното главно барање: напуштањето миленик да стане кривично дело, а не прекршок што ретко се гони и уште поретко се чувствува како реална санкција. Според здружението, потребни се сериозни, неизбежни и доследно применувани казни не само за напуштање, туку и за неконтролиран расплод и пуштање кучиња без надзор, бидејќи токму таму се создава притисокот што потоа го „апсорбира“ улицата.
Како аргумент, тие наведуваат дека во дел европски држави напуштањето животно се третира како кривично дело со можност за високи парични казни и затворски санкции, посочувајќи примери како Хрватска, Франција и Португалија. Пораката што ја бараат од државата е јасна: оставањето миленик на улица да не се третира како „лична одлука“, туку како општествено штетно дејствие со последици за јавната безбедност, општинските буџети и благосостојбата на животните.
Иницијативата, велат, електронски ја доставиле до Министерството за правда, Министерството за внатрешни работи, Владата и Агенцијата за храна и ветеринарство, и очекуваат институционален одговор и конкретни законски измени, особено затоа што измените на Законот за заштита и благосостојба на животните, според нив, се веќе „во процедура“. Во основата на пораката што ја испраќаат е тезата дека животните не се виновни што завршуваат на улица и дека „решение“ не може да биде нивно убивање, туку спречување на создавањето нови напуштени животни преку одговорност што ќе се санкционира.