Каја Калас денес во Брисел изјави дека ЕУ не постигна договор за 20-тиот пакет санкции против Русија и дека тоа е „чекор наназад“, откако Унгарија ја задржа блокадата, а спорот се прелеа и врз планираниот заем за Украина, во пресрет на четвртата годишнина од почетокот на руската целосна инвазија.
Во изјавата, Калас оценува дека непостигнувањето договор испраќа порака што ЕУ не сакала да ја испрати токму сега, но додава дека работата на пакетот на санкции продолжува.
Според извештаите, блокадата е поврзана со прекинатиот доток на руска нафта преку нафтоводот „Дружба“ кон Унгарија и Словачка. Ројтерс наведува дека испораките се прекинати од 27 јануари и дека Будимпешта и Братислава ја обвинуваат Украина, додека Киев тврди дека прекинот е последица на руски напади врз инфраструктурата и дека штетата се санира.
Каја Калас ја отфрла тезата дека Украина е пречка за мир и вели дека од Русија треба да се бараат конкретни отстапки за праведен и траен мир. Во истиот контекст, таа наведува дека ЕУ не смее да одговори на, како што ги опишува, максималистичките барања на Москва со минимален одговор.
Покрај пакетот санкции, спорот се прошири и на финансиската поддршка за Киев. Ројтерс и АП известуваат дека Унгарија го блокира и заемот од 90 милијарди евра за Украина, а Euronews пренесува дека повеќе земји членки тоа го оцениле како потег спротивен на начелото на искрена соработка во Унијата.
Во позадина на спорот е и политичкиот момент во Унгарија. Ројтерс наведува дека дел од европските дипломати зад затворени врати ја поврзале тврдата позиција на Будимпешта со внатрешнополитички калкулации пред изборите, а дел министри сметаат оти Виктор Орбан води изборна кампања преку повторно блокирање на одлуки поврзани со Украина.
И покрај блокадата, Калас сигнализира дека Брисел бара алтернативи ако застојот продолжи. Таа не ја исклучува можноста повторно да се отвори прашањето за користење замрзнати руски средства доколку не се деблокира договорениот заем за Украина.
Случувањата од 23 февруари покажуваат двоен притисок врз ЕУ: од една страна потреба да се зачува политичко единство и санкциски притисок врз Москва, а од друга страна сè потешко усогласување кога енергетските и внатрешнополитичките интереси на поединечни членки влегуваат во директен судир со заедничката линија кон Украина.