Skip to content
Речиси три години по масакрот во основното училиште „Владислав Рибникар“ во Белград, судската постапка повторно продолжува, но наместо чувство на завршница, случајот повторно ја враќа јавноста и семејствата во најтешките прашања за одговорноста, пропустите и границите на правдата во случаи што го потресоа целиот регион. На 26 февруари 2026 во Вишиот суд во Белград продолжи постапката против Владимир и Милјана Кецмановиќ.
Во судот пристигна Милјана Кецмановиќ со адвокатите, додека Владимир Кецмановиќ е донесуван од притвор, каде што се наоѓа од апсењето. Во Палатата на правдата дојдоа и членови на семејствата на убиените и ранетите, дел од нив во улога на оштетени и сведоци во постапката.
Судењето и овојпат е затворено за јавноста, по предлог на обвинителството, со образложение дека треба да се заштитат интересите на малолетниците и приватноста на оштетените. Токму овој елемент повторно ја отвора старата дилема: како да се заштити достоинството на жртвите и преживеаните, а истовремено да не се изгуби јавниот интерес за целосно расветлување на системските пропусти.
Постапката се повторува откако Апелациониот суд во Белград го укина осудителниот дел од првостепената пресуда за Владимир и Милјана Кецмановиќ и предметот го врати на повторно судење, наведувајќи суштински процесни недостатоци и нејасности во образложението. Со тоа, случајот што веќе еднаш заврши со високи казни, повторно влезе во фаза на докажување.
Во првостепената пресуда, Владимир Кецмановиќ беше осуден на 14 и пол години затвор, а Милјана Кецмановиќ на три години затвор. Во меѓувреме, одделни делови од постапката за други обвинети беа третирани посебно, но клучната линија на процесот – одговорноста на родителите – повторно е на почеток.
Трагедијата од 3 мај 2023 останува централната рана на овој процес. Во нападот во училиштето беа убиени девет ученици и училишниот чувар, а беа ранети уште ученици и наставничка по историја. Напаѓачот, кој во моментот на злосторството немал 14 години, не е кривично одговорен според српскиот закон.
Овој случај одамна не е само судски предмет. Тој е тест за тоа дали институциите можат да понудат правна разрешница што ќе биде и прецизна и уверлива, без да им нанесува нова траума на семејствата. Затоа секое ново рочиште во „Рибникар“ не се следи само како вест од хроника, туку како прашање за довербата во судството, јавната одговорност и способноста на системот да научи нешто од трагедијата.