Бугарските власти му изрекле забрана за влез во Бугарија на македонскиот адвокат Тони Менкиноски до 2036 година, а мерката, како што соопшти тој, му била врачена на 6 март при обид да влезе во земјата. Во документот што го добил, според неговите зборови, како причина било наведено дека претставува закана за националната безбедност, без конкретно образложение и без претходна правна постапка.
Менкиноски на прес-конференција опиша дека бил задржан на граница, по што му биле доставени документите и му бил ставен „црн печат“ во пасошот. Тој оцени дека одлуката е директно поврзана со неговата работа како правен застапник на Македонците во Бугарија пред Европскиот суд за човекови права во Стразбур и дека со ваквата мерка се врши заплашување на адвокати и мешање во независноста на адвокатската професија.
Во јавниот настап тој ја поврза забраната и со долгогодишниот спор околу спроведувањето на пресудите од Стразбур, тврдејќи дека Бугарија треба да ги имплементира пресудите што се однесуваат на правата на Македонците во земјата, наместо да презема мерки што изгледаат како притисок врз застапниците. Најави дека ќе ги искористи правните механизми за оспорување на одлуката и дека случајот ќе го пријави и до повеќе меѓународни адреси што се занимаваат со човекови права и слобода на професијата.
Премиерот Христијан Мицкоски, прашан за случајот, рече дека нема целосна информација дали тоа е точно и кои се причините, но додаде дека ако мерката се потврди, таа е „уште еден срам“ за демократијата кај источниот сосед и оти земјите членки на ЕУ треба да реагираат доколку се покаже дека станува збор за ваков потег.
Случајот отвора две паралелни прашања што одат под радарот на дневната политика. Првото е правното: како и со кои критериуми држава членка на ЕУ користи „национална безбедност“ како основ за забрана за влез, кога станува збор за адвокат и за активности поврзани со судска заштита на човекови права. Второто е политичкото: дали мерката, каква и да е формално-правната рамка, ќе се претвори во порака дека судските процеси за правата на Македонците во Бугарија се третираат како безбедносен проблем, наместо како обврска што произлегува од европските стандарди.