Граѓаните во Скопје утринава почнаа директно да ја чувствуваат нервозата на пазарот на горива, откако се појавија сведоштва дека автобуси оставале патници среде линија со образложение дека немаат гориво. Според објавата на Либертас, повикувајќи се на сведоштво пренесено од „Локално“, автобус на линијата 21 доцнел, а потоа ги оставил патниците во Влае со објаснување дека останал без гориво.
Од ЈСП, според истиот напис, за „Локално“ рекле дека не се запознаени со случаи во кои нивни автобуси ги оставале граѓаните на улица. Но и без официјална потврда за поширок прекин, самата појава ваква информација да циркулира во ден кога се очекува нова одлука за цените на горивата е доволна да ја отвори суштинската дилема: дали превозот и секојдневното движење на граѓаните веќе стануваат прва жртва на пазарните шпекулации и претпазливите „калкулации“ на снабдувачите.
Во вакви ситуации проблемот не е само во еден автобус, една линија или едно утро. Проблемот е што јавниот превоз, кој треба да биде најпредвидливиот дел од градот, станува заложник на ценовните шокови и на стравот од ново поскапување. Ако превозниците или системот почнуваат да штедат гориво уште пред официјално да се сменат цените, тогаш граѓаните практично плаќаат двапати: еднаш преку билетот, а вторпат преку изгубено време, доцнење на работа и неизвесност дали автобусот воопшто ќе стигне до последната станица.
Дополнителниот проблем е што ова не се случува во стабилен систем. Истражувања и медиумски извештаи веќе укажуваат дека јавниот автобуски превоз во Скопје со години работи со сè помал број исправни автобуси и со застарен возен парк. Во таква состојба, секој потрес на пазарот на горива уште побрзо се претвора во удар врз патниците. Кога системот е веќе истрошен, и малата нестабилност лесно прераснува во голем проблем на терен.