Стојанче ја тепал и ја натерал да му го препише станот

Десет дена по трагедијата во Карпош во која животот го загубија Ивана Јовановска и нејзината малолетна ќерка, Обвинителството поднесе обвинение против нејзиниот сопруг за три кривични дела: телесна повреда како продолжено дело на семејно насилство, загрозување на сигурноста и наведување на самоубиство и помагање во самоубиство. Со тоа, случајот што ја потресе јавноста добива и јасна правна рамка: според обвинението, трагедијата не била изолиран чин, туку крај на подолг период на насилство, закани и целосна психичка исцрпеност.

Според обвинителството, на 2 март обвинетиот на повеќе локации во Скопје физички ја нападнал сопругата, удирајќи ја со шлаканици и тупаници, а во еден момент таа и изгубила свест. Истиот ден, на паркинг зад Основниот кривичен суд, ѝ упатил и сериозни закани по животот и телото, со што кај неа создал чувство на страв, несигурност и загрозеност. Токму овој ден, според обвинението, бил кулминација на долгото малтретирање што ја довело во состојба на безизлезност.

Еден од најтешките детали во предметот е тврдењето дека уште во ноември 2022 година Ивана Јовановска му го отстапила својот идеален дел од станот со договор за дар, со услов таа и детето да продолжат да живеат таму. Но, по стекнувањето на сопственоста, според обвинението, почнало психичкото и физичкото малтретирање, а во текот на 2025 година тоа прераснало во сурово и нечовечко постапување. Обвинителството наведува дека таа била во фактичка и егзистенцијална зависност и подреденост, што дополнително ја прави сликата за односот во домот уште потешка.

Во обвинението се наведува и дека насилството не се случувало само зад затворени врати. Осомничениот, според наводите, ја тепал и омаловажувал и дома, и на јавни места, и пред сведоци, а ѝ се заканувал дека ќе ја избрка од домот и ќе ѝ го одземе детето. На критичниот ден таа побарала сама да се качи во станот со ќерката за да се спакува и да замине, но тој инсистирал да оди со неа и продолжил со заканите. Сведок го оттурнал и го извел пред зградата, но според обвинителството дотогаш таа веќе била доведена во тешка психичка состојба, страв, безнадежност и чувство на целосна безизлезност.

Овој предмет отвора и друго прашање што не смее да се затвори само со обвинение: дали институциите реагирале навреме. Уште на 3 март Обвинителството соопшти дека побарало детално известување од МВР и од Центарот за социјални работи за сите евентуални претходни пријави и поплаки од оштетената, а беше најавена и проверка на постапувањето на полицијата по тие пријави. Ако државата имала сигнали, а не ги пресекла навреме, тогаш овој случај не е само семејна трагедија, туку и можен пораз на системот што требало да заштити.

Јавниот обвинител побарал и продолжување на притворот за обвинетиот поради опасност од бегство и можност да продолжи со насилнички кривични дела. Но и покрај тој чекор, најтешкиот дел од оваа приказна останува фактот дека правдата доаѓа по смртта на мајка и дете. Затоа случајот во Карпош веќе не е само хроника, туку тест дали институциите ќе одат до крај, ќе ги утврдат сите пропусти и ќе покажат дека семејното насилство не смее да се третира како приватна работа, туку како аларм што бара итна реакција.