Skip to content
Али Лариџани стана централна мета на израелските удари врз Иран откако, според израелски и меѓународни извештаи, по смртта на врховниот лидер Али Хамнеи ја презел клучната улога во иранскиот безбедносен и стратешки врв. Израелскиот печат, повикувајќи се на безбедносни извори, тврди дека токму Лариџани бил „цел број еден“ на операцијата, додека Reuters прво објави дека бил таргетиран и дека неговата судбина не е веднаш јасна, а AP подоцна пренесе дека Израел соопштил оти е ликвидиран. Иран, според тие извештаи, сè уште не понуди официјална потврда.
Она што го прави случајот со Али Лариџани политички потежок од обична воена ликвидација е неговата функција. Тој не беше само поранешен спикер на парламентот и нуклеарен преговарач, туку човек што, според AP и други извори, стоел во самиот центар на иранскиот Врховен совет за национална безбедност и важел за една од најмоќните фигури во државата во услови на војна. Израелската страна, пак, го врзува и со внатрешната репресија, тврдејќи дека бил важен дел од механизмот за задушување на протестите и за одржување на контролата во земјата.
Според тврдењата на Jerusalem Post, до Лариџани се стигнало по период во кој постојано ја менувал локацијата и избегнувал фиксни безбедносни рутини, што упатува на длабока разузнавачка пенетрација и внимателно следење на неговото движење. Но, токму тука мора да се задржи и нужната резерва: дел од клучните детали за тоа „како“ е спроведен ударот засега доаѓаат од израелски извори и медиуми блиски до безбедносниот естаблишмент, додека независна иранска потврда за самиот исход во моментот недостига. Тоа не ја намалува тежината на настанот, но налага внимателност во формулацијата.
Пошироката слика покажува дека ударот врз Али Лариџани е дел од поширока стратегија: не само да се ослабне иранската воена инфраструктура, туку и да се исече политичко-безбедносниот врв што може да ја држи државата кохезивна во услови на војна. Ако израелското тврдење се потврди и од иранска страна, тогаш станува збор за еден од најтешките удари врз иранското раководство од почетокот на конфликтот, со последици што не се мерат само во воени, туку и во политички и институционални потреси