Skip to content
Путин го гаси интернетот во Русија во момент кога војната против Украина влегува во уште подолга и понеизвесна фаза, а анализата на EuAlive ја чита таа ескалација не како демонстрација на сила, туку како знак на страв во Кремљ. Повикана и на известувањето на Ројтерс, анализата посочува дека во изминатата недела мобилниот интернет секојдневно бил прекинуван или сериозно попречуван во делови од Москва, Санкт Петербург и други големи градови, додека властите истовремено го блокирале WhatsApp и го засилиле притисокот врз Telegram.
Во текстот клучната теза е дека Кремљ повеќе не се обидува само да ја контролира јавната слика, туку и да го скрати просторот во кој граѓаните можат слободно да се поврзуваат, споредуваат информации и ја чувствуваат разликата меѓу државната пропаганда и реалноста. Ројтерс наведува дека новите закони им даваат на операторите обврска, по барање на ФСБ, да исклучуваат корисници од мрежата, а безбедносната служба добива и пошироки овластувања. Истиот извештај нотира дека до средината на јануари биле блокирани повеќе од 400 VPN-сервиси, што е остар раст во споредба со крајот на минатата година.
Дополнителен притисок се гледа и во односот кон Telegram. Руските регулатори на 18 март соопштија дека апликацијата и натаму не е усогласена со руските закони, додека самата платформа возврати дека Москва се обидува да ги натера корисниците да преминат на државната апликација MAX. Ројтерс пренесе и изјава од Павел Дуров, кој ова го нарече „тажен спектакл на држава што се плаши од сопствениот народ“.
Токму тука во текстот се поставува и најтешката политичка дијагноза: ако режимот мора да го стега интернетот за да спречи идно незадоволство, тогаш проблемот не е во технологијата, туку во ерозијата на довербата. Ројтерс, повикувајќи се на дипломати и безбедносни аналитичари, наведува дека потезите се поврзани и со страв од социјален притисок ако војната продолжи или ако заврши со непријатни последици за режимот, додека Институтот за проучување на војната оценува дека цензурата се засилува и пред изборите за Државната дума во септември 2026 година. Така, анализата не ја гледа дигиталната офанзива како знак на самодоверба, туку како панична одбрана на власт што сè потешко ја држи реалноста под капак.