Илјадници демонстранти излегоа на улиците во Тирана на 22 март, на протест организиран од албанската опозиција, барајќи оставка од премиерот Еди Рама и неговата влада. Судирот брзо ескалираше откако дел од насобраните фрлаа молотови коктели, а полицијата одговори со солзавец и водени топови пред зградата на владата.
Протестот не беше изолиран инцидент, туку продолжение на подолг политички судир што со месеци се заострува во Албанија. Во основата на кризата се обвинувањата за корупција против вицепремиерката и министерка за инфраструктура Белинда Балуку, која обвинителите ја товарат дека влијаела врз јавни тендери во корист на одредени компании. Таа ги негира обвинувањата, но опозицијата ја користи аферата како директен удар врз целиот кабинет на Рама.
Сцените од центарот на Тирана покажаа дека политичката криза веќе не останува само во институциите, туку се прелева и на улица. Опозициските поддржувачи фрлаа пиротехника и молотови кон владините објекти, додека полицијата постави силно обезбедување и интервенираше за да ја оттурне толпата. Ова е само еден во серијата протести што во последните месеци стануваат сѐ понасилни и сѐ поотворено ја отвораат дилемата колку длабоко е разнишана политичката стабилност во земјата.
Во земја што сака членство во Европската Унија до 2030 година, ваквите сцени повторно ја враќаат Албанија во старата балканска слика: корупциски скандали, жестока партиска пресметка и улица што станува продолжение на политиката. Прашањето повеќе не е само дали Рама ќе ја издржи оваа рунда притисок, туку дали Тирана влегува во период во кој секоја нова афера ќе се мери со бројот на луѓе пред владата и со силата на полицискиот одговор.
