Македонскиот јазик повторно стана тема на политичка пресметка, но овојпат не околу меѓународни формулации, туку околу тоа дали државата воопшто го спроведува сопствениот закон. СДСМ денеска побара надзорна расправа во Собранието за примената на Законот за употреба на македонскиот јазик, обвинувајќи дека речиси две години по неговото донесување, клучните механизми сѐ уште не функционираат.
Законот беше донесен на 26 јануари 2024 година и тогаш беше претставен како еден од најзначајните нормативни обиди за заштита, унапредување и институционално јакнење на македонскиот јазик. Со него се предвиде и формирање инспекциски механизам, задолжителна јазична контрола и посилна присутност на лекторите во институциите. Но уште кон крајот на 2024 година веќе беше јасно дека примената не оди со темпото со кое беше најавувана.
Во меѓувреме, државата формално направи еден чекор напред. На веб-страницата на Министерството за култура и туризам е објавено дека Инспекторатот за употребата на македонскиот стандарден јазик има директорка, Менка Андреева, именувана во јули 2025 година. Но самото постоење на раководно лице не значи и целосно функционална институција. Токму на тоа сега укажува и опозицијата, која тврди дека Инспекторатот не е доекипиран, дека нема доволно вработени и дека законот останува повеќе политички симбол отколку жива административна практика.
Од таму и барањето за надзорна расправа не е само уште една парламентарна процедура, туку обид темата да се врати од свечени говори во институционална одговорност. Прашањето што сега стои пред власта не е дали македонскиот јазик е важен, туку зошто закон што беше изгласан со висок степен на согласност и јавна поддршка сѐ уште не дава видливи резултати во пракса. Кога законот стои, а механизмите не работат, тогаш симболиката брзо се претвора во празна форма.
