По повод одбележувањето на годишнината од почетокот на агресијата на НАТО врз СРЈ во 1999 година, синоќа во Врање се одржа централниот државен настан „Ден на сеќавањето“, каде што претседателот на Србија, Александар Вучиќ, се обрати пред насобраните.
Тој потсети дека ова е 13-ти пат како присуствува на одбележувањето на годишнината од почетокот на агресијата на НАТО.
„Пред 13 години се согласив со Милорад Додик дека заедно ќе ги славиме сите важни датуми. Секој 24 март, секогаш кога ќе помислиме дека поминале толку многу години и раните заздравеле, секогаш сме изненадени што не поминале, и што крварат како да било вчера. Денес, и покрај сè, ги гледаме работите појасно, секоја војна и насилство денес во светот не започнале вчера, туку започнале на 24 март 1999 година. И ако денес некој праша зошто се крши меѓународното право, крадат територии и го уништуваат суверенитетот и интегритетот на државите, одговорот е затоа што вие ја воведовте таа практика во 1999 година, кога се играше крајот на меѓународното право, а светот можеби почна да се самоуништува“, рече Вучиќ, пренесува РТС.
Тој повтори дека ова собирање не е само сеќавање на нашите цивили и војници кои беа убиени, туку и предупредување дека она што се случи на 24 март 1999 година треба да ни биде лекција во иднина.
„Лажно обвинувајќи ги Србите дека имаат големосрпски претензии, откако ги протераа Србите од Краина и се справија со Србите западно од Дрина, започна војната на Косово и Метохија и распарчувањето на Србија. Тие имаа ужасно влијание врз медиумите, секогаш имаше такви кои беа доброволни поданици на окупаторите, но за среќа тие секогаш беа во малцинство. Неодамна дознавме дека тие побарале и од унгарската влада да започне напад од север. Благодарение на нашиот пријател Виктор Орбан, немаше И мислите дека престанаа кога беше потпишан Кумановскиот договор, не престанаа да ни објаснуваат дека тој не е против српскиот народ, туку против владата на Милошевиќ“, рече претседателот на Србија.
Тој потсети дека дури и по агресијата на НАТО, распарчувањето на земјата продолжи.
„Продолжи и по една година, тие продолжија со распарчување на СРЈ, Црна Гора исто така си замина, започнаа лажни преговори во Виена во 2006 година за Албанците да прогласат независност во 2008 година. Нашето раководство молчеше, сите молчеа, и ќе ви кажам зошто. Странците секогаш ми велеа „само признај го Косово и ќе ја добиеш Нобеловата награда за мир“, но јас секогаш гледав кон иднината, повеќе по стапките на моите деца отколку на моите предци. Не можев да се откажам. „Косово и Метохија и мојата Србија и јас никогаш нема да се откажам“, рече претседателот на Србија.