Skip to content
Мартовската статистика од системот „Безбеден град“ покажува две сосема различни слики од македонскиот сообраќај. На раскрсниците, стравот од камера очигледно почнува да дава резултат. На патиштата, пак, брзото возење и натаму останува речиси недопрено како навика. Во текот на март биле регистрирани вкупно 26.241 сообраќаен прекршок, а дури 25.230 од нив биле за возење со брзина поголема од дозволената. За минување на црвено светло, пак, биле констатирани 70 прекршоци.
Токму таа бројка од 70 е клучниот дел од новата слика. Во споредба со февруари, кога системот регистрирал 220 прекршоци за минување на црвено светло, во март има пад од 68,2 проценти. Тоа е најјасниот доказ досега дека камерите почнуваат да влијаат врз однесувањето кај дел од возачите, особено таму каде што ризикот од фаќање е директен, видлив и моментално разбирлив.
Но истиот извештај покажува и нешто многу понепријатно: проблемот со брзината не само што не исчезнува, туку останува речиси целата суштина на системот. Кога од над 26 илјади прекршоци, повеќе од 25 илјади се за пребрзо возење, тогаш веќе не станува збор за изолирана недисциплина, туку за длабоко вкоренета сообраќајна култура во која ограничувањето се доживува како препорака, а не како правило. Во март биле изречени и 544 мерки забрана за управување со возило, од кои 474 токму за брзо возење. Меѓу нив, 362 биле за брзина поголема од 80 километри на час во населено место, а 42 за над 170 километри на час во ненаселено место.
Има уште една важна порака во овие бројки. Во февруари системот регистрирал 19.066 прекршоци, што значи дека во март вкупниот број пораснал за повеќе од 7.000. Тоа не мора автоматски да значи дека возачите станале полоши за еден месец, туку и дека надзорот се шири, а системот сè поагресивно ја вади на виделина реалната состојба на улиците и коридорите. Но дури и со такво читање, останува фактот дека брзината е далеку поголем проблем од црвеното светло.
Затоа мартовската статистика не треба да се чита како едноставен успех на „Сејф Сити“, туку како предупредување каде системот навистина удира, а каде само ја осветлува длабочината на проблемот. Да, семафорите очигледно почнуваат да ги плашат возачите. Но ако 25.230 прекршоци за брзина во еден месец се новата нормала, тогаш камерите засега не го промениле сообраќајниот менталитет, туку само почнале масовно да го документираат.