Љутков и синдикатите утре ќе седнат на заедничка маса, откако министерот Зоран Љутков на 14 април најави дека Министерството за култура и туризам испратило порака до синдикатите и ја „реактивирало“ работната група за нов колективен договор, а во исто време пред Министерството веќе е закажан протест за 16 април напладне. Тоа значи дека разговорот не доаѓа како навремена политичка и институционална реакција, туку дури кога незадоволството веќе излезе во јавност и застана пред врата.
Спорот одамна не е само формално-правен. Уставниот суд на 8 април поведе постапка за оценување на уставноста и законитоста на Колективниот договор за култура и на член 78-љ од Законот за култура, а самиот Суд соопшти дека станува збор за договор што опфаќа 123 установи и 2.345 вработени. Во таков контекст, секое одложување на разговорите изгледа уште потешко за оправдување, особено кога не се работи за спор на маргините, туку за систем што го носи културниот живот во државата.
Она што дополнително го товари Љутков е што средбата доаѓа по недели на јавни обвинувања меѓу Министерството и Синдикатот. На 11 април министерот изјави дека Колективниот договор е со изминат рок и не соодветствува на реалноста, додека СКРМ возврати дека културните работници биле оштетени за околу 3 проценти лани и околу 6 проценти оваа година по растот на минималната плата. Во меѓувреме, Синдикатот зборува за околу 800 тужби, а во март поднесе и кривична пријава против министерот, обвинувајќи го дека со упатства и интерни насоки ги поткопува колективните договори.
Затоа најавената средба тешко може да се чита како гест на отворање, а многу повеќе како задоцнет потег на министер кој се обидува да ја смири кризата дури кога таа веќе прерасна во протест. Синдикатот потврди дека ќе дојде на утрешниот состанок, но и дека протестот останува. Тоа е најјасниот сигнал дека проблемот веќе не е само во текстот на договорот, туку и во изгубената доверба кон ресорот што требаше да ја брани културата, а сега се обидува да ја стигне откако таа веќе излезе на улица.