Skip to content
Во туристичка Валона е откриен изнајмен стан што, според албанската полиција, бил користен како база за чување и подготовка на кокаин и марихуана за улична продажба, а во акцијата е уапсен 53-годишен државјанин на Северна Македонија. Случајот го отвора прашањето колку лесно привремено изнајмен простор во еден од најживите албански крајбрежни градови може да се претвори во точка за ситна, но организирана дистрибуција на дрога.
Според информациите што ги објавија албанските и македонските медиуми, осомничениот со иницијали Б.Л. изнајмил стан во населбата „10 Корику“, каде, како што тврдат истражните органи, ја криел и подготвувал дрогата во помали пакувања. Во претресот биле пронајдени количества кокаин и канабис, електронска вага и повеќе мобилни телефони, за кои постои сомневање дека биле користени во нелегалната активност.
Во истиот предмет албанските власти поднеле материјали и против двајца албански државјани, 31-годишен жител на Валона и 27-годишен жител на Берат, за кои се сомневаат дека биле соработници во шемата. Тоа покажува дека полицијата не го третира случајот како изолиран престап на еден човек, туку како мала мрежа што работела на локален терен, со јасна логистика и со распределени улоги.
Најважниот дел од приказната е токму локацијата. Валона не е обичен град во внатрешноста, туку едно од најпрепознатливите албански приморски јадра, со голема динамика на движење, изнајмени станови, сезонски гости и брза урбана циркулација. Во таква средина, стан што однадвор изгледа како уште една изнајмена адреса лесно може да стане скриена точка за подготовка и распределба, особено ако дрогата се дели во мали количини и се движи под радарот на класичниот голем шверц. Токму затоа ваквите случаи често се посложени отколку што изгледаат на прв поглед.
Овој случај зборува и за поширок балкански контекст. Кога во една акција во Албанија се појавува државјанин од Северна Македонија, а истрагата опфаќа локални соработници, се наметнува впечаток дека рутите, контактите и криминалните мрежи одамна не се движат во рамки на една држава. Токму во тоа е и поголемата тежина на ваквите апсења: тие откриваат како локалниот уличен пазар може да биде поврзан со прекугранични канали, без притоа да мора да станува збор за спектакуларни количества.
Засега, албанските институции случајот го водат како производство и продажба на наркотични дроги. Но зад таа формулација стои уште едно важно прашање: дали станува збор за краткотрајна импровизирана точка или за подолго поставена база што работела незабележано во станбена зона. Одговорот на тоа ќе зависи од натамошната истрага, од комуникациите во одземените телефони и од тоа дали полицијата ќе успее да утврди колку долго функционирала мрежата и до кого сè стигнувала дрогата.
Случајот од Валона затоа не е само уште една црна хроника за дрога. Тој е потсетник дека на балканскиот југ, каде туризмот, транзитот и изнајмените адреси создаваат брз и густ градски ритам, криминалот често бара токму такви места: доволно живи за да сокријат движење, а доволно анонимни за да не привлекуваат внимание. Во тој судир меѓу нормалното секојдневие и скриената нелегална активност, една изнајмена станбена адреса во Валона стана точка од која полицијата сега се обидува да ја расплете целата приказна