Skip to content
Научници развиле контактни леќи со ултратенки електроди кои преку ретината испраќаат слаби електрични сигнали кон делови од мозокот поврзани со расположението, во експериментален метод што засега е тестиран само кај глувци со симптоми на депресија.
Методот се базира на идејата дека окото, преку ретината, е директно поврзано со мозокот и може да се користи како неинвазивен пат за стимулација на нервни кола. Леќите се меки и транспарентни, а во нив се вградени електроди направени од ултратенки слоеви на платина и галиум оксид.
Во експериментот, глувците биле поделени во неколку групи. Дел не добиле третман, дел носеле контактни леќи со електрична стимулација, а трета група добивала флуоксетин, активната состојка во антидепресивот познат како Prozac. По три недели, глувците што ја примале стимулацијата преку леќите по 30 минути дневно покажале подобрување во однесувањето, мозочната активност и биолошките маркери поврзани со депресија.
Истражувачите регистрирале обновување на врските меѓу хипокампусот и префронталниот кортекс, делови од мозокот важни за емоционална регулација. Кај третираните животни било забележано и намалување на воспалителни маркери во мозокот, пад на нивото на кортикостерон за 48 проценти и зголемување на серотонинот за 47 проценти во споредба со нетретираните глувци.
Иако резултатите се споредуваат со ефектот на флуоксетин во животински модел, тоа не значи дека методот е подготвен за употреба кај луѓе. Технологијата сè уште е во рана експериментална фаза и ќе мора да помине низ дополнителни испитувања за безбедност, долгорочни ефекти, прецизност на стимулацијата и клиничка ефикасност кај пациенти.
Ова е особено важно затоа што депресијата е комплексно медицинско нарушување кое не може да се сведе само на еден биолошки механизам. Денешните третмани вклучуваат психотерапија, лекови, промени во животните навики и, кај дел од пациентите, методи на невромодулација како транскранијална магнетна стимулација. Новата технологија би можела да биде дополнителна насока во развојот на неинвазивни третмани, но не и замена за постојните медицински протоколи додека не се докаже кај луѓе.
Авторите на студијата најавуваат дека следните чекори се развој на целосно безжична верзија на леќите, тестирање на долгорочната безбедност кај поголеми животни и прилагодување на стимулацијата пред евентуални клинички испитувања кај пациенти.
