Најгласниот звук забележан на Земјата е поврзан со екстремни природни експлозии, а научните анализи најчесто ја издвојуваат подводната вулканска ерупција на Хунга Тонга–Хунга Хаʻапаи во 2022 година, која предизвика толку силен ударен бран што неколку пати ја обиколи планетата и беше регистрирана од сензори низ целиот свет, со што повторно се отвори прашањето колку моќни можат да бидат вулканските експлозии.
Овој настан генерирал атмосферски бран на притисок кој се однесувал како глобален инфразвук, а мерните станици забележале нагли промени во воздушниот притисок илјадници километри од епицентарот, што го прави еден од најекстремните научно регистрирани звучни феномени во модерната историја.
Покрај него, во научната литература често се споменуваат и други историски настани како ерупцијата на Кракатоа во 1883 година, за која се проценува дека можела да достигне екстремно високи нивоа на јачина на звук, како и Тунгуската експлозија во 1908 година, кои исто така создале масивни ударни бранови што биле почувствувани на големи растојанија.
Во поширокиот научен контекст, ваквите природни експлозии не се опишуваат само како „звук“ во класична смисла, бидејќи при екстремни притисоци звучните бранови преминуваат во ударни бранови, што ја прави нивната јачина тешко споредлива со секојдневните децибелни вредности.
