Телеграф открива како Ердоган ја користи војната со Иран за да ја скрши опозицијата

Фото: kremlin.ru, CC BY 4.0, via Wikimedia Commons

Телеграф открива дека турскиот претседател Реџеп Таип Ердоган ја користи војната со Иран и вниманието на светот кон Блискиот Исток за да го засили притисокот врз опозицијата дома, во момент кога главната опозициска Републиканска народна партија се соочува со судски одлуки, полициски интервенции и внатрешен хаос.

Оригиналната вест е објавена во британски The Telegraph под наслов „Erdogan is the real winner of Iran war“, со теза дека турскиот претседател политички профитира од регионалната криза додека меѓународната јавност гледа на друга страна. Во фокусот е притисокот врз опозицијата, особено врз Републиканската народна партија, која во последните години стана најсериозниот предизвик за владејачката АКП.

Според меѓународните извори, турската политичка криза се продлабочи откако суд ја поништи партиската конвенција на ЦХП од 2023 година, со што беше отстранет лидерот Озгур Озел, а на негово место беше вратен поранешниот лидер Кемал Киличдароглу. Поддржувачите на Озел ја оценија одлуката како политички мотивирана и како удар врз опозицијата.

Неколку дена подоцна, турската полиција влезе во седиштето на ЦХП во Анкара за да ги отстрани претставниците на сменетото раководство. Според Reuters и Associated Press, интервенцијата била проследена со солзавец, гумени куршуми и судири со поддржувачите на опозицијата. Настанот дополнително ја засили оценката дека Ердоган ја стега контролата врз политичкиот простор пред следниот изборен циклус.

Во исто време, притисокот врз ЦХП не почнува со Озел. Веќе подолго време траат постапки и апсења против опозициски функционери, меѓу кои и градоначалници и локални претставници. Меѓу најважните случаи е затворањето на истанбулскиот градоначалник Екрем Имамоглу, кој важи за најсилен потенцијален противкандидат на Ердоган.

ЦХП ги отфрла обвинувањата за корупција и злоупотреби како политички мотивирани, додека турската власт тврди дека судството постапува независно. Но, сликата што ја опишуваат западните медиуми е поинаква: опозицијата што победи во клучни градови на локалните избори во 2024 година сега се соочува со правни и институционални удари што ја слабеат нејзината способност да настапи како единствен блок.

Токму затоа војната со Иран, според The Telegraph, му доаѓа како политичка покривка на Ердоган. Додека вниманието на светот е насочено кон регионалната безбедност, енергенсите и дипломатските последици од кризата, Турција внатрешно минува низ еден од најсилните притисоци врз опозицијата во последните години.

За Ердоган, ова е двојна добивка. Надворешно, Турција се позиционира како регионален играч што може да зборува со сите страни во кризата. Внатрешно, опозицијата се турка во дефанзива преку судски одлуки, полициски интервенции и борба за сопствено лидерство.

Случајот ја отвора главната дилема за Турција: дали следните избори ќе се решаваат на гласачките кутии, или уште сега, преку судници, полициски кордони и институционален притисок врз противниците на Ердоган.

Најчитано