Skip to content
Британскиот премиер Енди Барнам разменувал пораки со лице кое лажно се претставувало како Сузи Вајлс, шефица на кабинетот на американскиот претседател Доналд Трамп и една од неговите најблиски соработнички. Случајот предизвикал сериозна загриженост во британските безбедносни кругови, а амбасадата на Велика Британија во Вашингтон го известила и Белата куќа.
Според „Политико“, кое прво ја објави информацијата повикувајќи се на четворица функционери запознаени со случајот, Барнам комуницирал со лицето верувајќи дека навистина станува збор за Вајлс. Сомнежите се појавиле подоцна, по што контактот бил пријавен кај надлежните институции.
Засега не е познато што точно содржеле пораките. Извори запознаени со случајот велат дека биле разменети само неколку пораки и дека во нив немало информации од поголемо значење. Барнам не разговарал телефонски со измамникот.
Од Даунинг стрит не сакаат да откриваат детали.
„Не коментираме прашања поврзани со националната безбедност“, соопшти британската влада.
Случајот е уште посериозен бидејќи не е прв обид некој да се претставува како Сузи Вајлс. Американските власти уште минатата година отворија истрага откако сенатори, гувернери, високи бизнисмени и други влијателни лица добивале пораки и телефонски повици од лице кое се претставувало како шефицата на кабинетот на Трамп.
Според тогашните информации на „Волстрит журнал“, биле компромитирани контактите од личниот телефон на Вајлс. Измамникот располагал со телефонски броеви на влијателни лица, а во дел од повиците користел глас кој звучел како нејзиниот. Американските власти се сомневале дека за имитирањето можела да биде користена вештачка интелигенција. Во еден случај било побарано и префрлање пари, што дополнително ги разбудило сомнежите кај луѓето кои биле контактирани.
Барнам ја презеде функцијата британски премиер на 20 јули годинава, а истиот ден разговараше и со Доналд Трамп. Британската влада официјално потврди дека по доаѓањето во Даунинг стрит двајцата разговарале за безбедноста, енергетиката и состојбата на Блискиот Исток.
Новиот случај повторно го отвора прашањето колку се безбедни директните комуникации меѓу највисоките политички функционери во време кога со вештачка интелигенција може релативно уверливо да се имитираат гласови, пораки и идентитети.
