Skip to content
Денес, на претседателот на Србија, Александар Вучиќ, официјално му беше врачен Орденот на новомачениците на Бихаќко-Петровачката епархија. Оваа црковна чест му ја додели епископот на епархијата, Сергије, кој одамна е познат по своите изјави во кои го воздигнува претседателот Вучиќ на ниво на божество, толку многу што дури го споредуваше и со самиот Исус Христос.
Епископот на Бихаќко-Петровачката епархија, Сергије (Карановиќ), од манастирот Рмањ во Мартин Брод во Босна и Херцеговина, во последните години, паралелно со своите пофалби до Вучиќ, ги критикуваше „одредени медиуми“ и „други Срби“, поточно секој што не се согласува со политиката на претседателот, пишува Nova.rs.
Овој епископ е познат и по отворените писма што често ги објавува, во кои главниот лик е често претседателот на Србија. Во писмо што го објави на веб-страницата на Бихаќко-Петровачката епархија уште во 2023 година, Сергије напиша еден вид ода за претседателот на републиката, па затоа не е изненадувачки што денес го одликува со Орден на новиот маченик.
Кој го проколна Александар Вучиќ, за да, покрај сите притисоци од западната и источната страна, вклучително и оние што доаѓаат од сателитската влада на Аљбин Курти, тој сепак мора да трпи удари одвнатре, од оние што треба да бидат негови, за да го зајакнат со поддршка, барем додека е на чело на државата?“, напиша Сергије во тоа време.
Потоа го спореди Вучиќ со Караѓорѓе и Милош Обреновиќ.
„Му ја отсековме главата на Караѓорѓе, а потоа го прославивме во приказни и песни. Го протеравме Милош Обреновиќ од Србија, го ограбивме од неговата моќ, за подоцна да го наречеме Милош Велики, затоа што тој виде што ние не можевме, затоа што знаеше што ние не знаевме“, напиша Сергије, очигледно голем обожавател на ликот и постапките на претседателот.
Секако, ниту една од овие споредби не може да се спореди со онаа кога тој го идентификуваше Вучиќ со Христос и во своето писмо насловено како „Распетието на Александар Вучиќ“ напиша во 2020 година:
„Додека го распнуваат Александар Вучиќ, знам дека ни оди добро, дека ни оди добро, дека сме таму каде што сме. Кога ќе замолчат, ќе знам дека не е во ред, дека исчезнуваме и дека нема да бидеме таму.“ Распнието на Вучиќ е нашето воскресение!“.
Иако ова шокираше дел од јавноста, само четири дена по неговото објавување, владиката Сергије Бихаќко-Петровачката епархија го прими Данило Вучиќ, синот на претседателот на Србија, во манастирот Рманј. Потоа ѝ се заблагодари на делегацијата од Србија за нивната посета и нагласи дека тие „покажуваат несебична љубов и грижа за својот народ во Краина“.
Како што се очекуваше, Сергије проговори и за студентските протести во Србија, а уште во јануари 2025 година напиша дека студентите „излегле од своето дувло за да ги остварат своите темни намери“.