Федерика Брињоне, 35-годишна Италијанка, го направи невозможното. Од болничка соба со скршена нога и скинати лигаменти стигна до олимписко злато во супер-Џи на „својата“ Кортина. Трката ја доби со 1:23.41 на една од најтешките патеки, во услови во кои 17 скијачки не ја завршија трката. Со тоа стана највозрасната олимписка шампионка во алпско скијање во женска конкуренција и симбол на „жестока“ упорност која спортот често ја слави без да ја проблематизира. Нејзиниот настап е готова база за колумна – за цената на „чудесните враќања“ што ги сакаат и телевизиите и спонзорите.
ЛЕДЕНА ПАТЕКА, ФОРО ЗА ДОМАЌИНОТ: ЛОЛОБРИЏИДА СО ЗЛАТО ЗА СТОТИНКА
Во Милано, Франческа Лолобриџида го претвори натпреварот на 5000 м во драматичен дуел со холандската школа во брзо лизгање. Таа освои злато со предност од само 0.1 секунда пред Мерел Конејн, додека Норвешка остана на бронза. Со денешните два златни медали, Италија не е само добар домаќин, туку и клучен играч на медалната табела – сцена каде домаќинот не се задоволува со аплауз, туку си го зема и пиедесталот. За македонската публика, ова е директна лекција што значат долгорочни вложувања во инфраструктура, тренинг и систем – а не само „желба за успех“.
МОК ПРОТИВ ГЕРАСКЕВИЧ: ШТО Е „ДОЗВОЛЕНА“ ЖАЛ И КОГА СПОРТОТ Е ПОЛИТИКА
Украинскиот скелетонист Владислав Гераскевич беше исфрлен од Игрите затоа што одби да ја смени шлемката со имињата на загинати украински спортисти. МОК го прогласи дизајнот за политички симбол и му ја повлече акредитацијата, практично го протера од Олимпијадата.
Истовремено, американски фигурист јавно држеше фотографија на загинатите родители без санкции – што отвора болно прашање: чија болка е „прифатлива“ на Олимписките игри, а чија не.

ЗИМСКИ ФОКУС: МИЛИМЕТАРИ, РЕКОРДИ И ЛИМИТИ НА ТЕЛОТО
Во машкиот могулс, Австралиецот Купер Вудс и канадската легенда Микаел Кингсбери завршија со идентични поени, а златото му припадна на Вудс поради подобра оценка за завоите – идеален пример како милиметар и стил решаваат олимписки судбини. Во крос-кантри, шведската доминација продолжи: Фрида Карлсон и Еба Андерсон направија 1–2 на 10 км, а Американката Џеси Дигинс трчаше со скршени ребра, падна по целта и сепак зеде бронза – со реченицата „ми треба ново тело“ како иронично резиме на олимпискиот култ кон самопотврдувањето. Германските санкачи, пак, го продолжија митот со четврто олимписко злато во штафета и историски рекорд со седум злата за дуото Вендл–Арлт.
ЗАКЛУЧОК НА ДЕНОТ: Ден 6 во Милано–Кортина покажа дека домашните злата се слават гласно, но една забранета шлемка зборува уште погласно за тоа кој има право на паметење.