Градоначалникот Орце Ѓорѓиевски на седница на Советот побара од советниците да гласаат против, како што ја нарече, „одлука од минатото“ за вработување 21 лице во Град Скопје. Според неговото образложение, спроведувањето на таквата одлука би го чинело градскиот буџет околу 1,4 милион евра во следните четири години – сума што, наместо за нови работни места, би можела да се насочи кон инфраструктурни решенија и услуги што граѓаните ги чувствуваат секојдневно.
Ѓорѓиевски ја постави темата како судир меѓу потребите на градот и партиските апетити, порачувајќи дека во Скопје „нема место“ за наследени практики на партиски вработувања. Неговата теза е дека градот бил преземен во финансиски колапс и дека со „домаќинско работење“ почнал да се стабилизира, па затоа секоја одлука што трајно создава нови трошоци мора да помине низ построга јавна логика: што точно се добива за парите и дали постои поитен приоритет.
Но, зад политичката порака останува суштинското прашање што не смее да се прескокне: дали Град Скопје има реална потреба од дополнителен кадар, на кои позиции и за кои функции, и зошто токму сега. Ако „стоп“ за вработувања се претвори во општа забрана, тогаш градската администрација може да остане без капацитет за проекти, контроли и услуги, а тоа на крај повторно го плаќаат граѓаните – само на друг начин. Затоа, наместо расправата да заврши со пароли, логично е јавноста да добие транспарентна кадровска и финансиска слика: кои 21 работни места биле планирани, кој ги предложил, кои се задачите, како е пресметана сумата од 1,4 милион евра и што би било алтернативата што најбрзо носи мерлива корист за градот.