Балканскиот рис на изложба во Министерството за животна средина

Во фоајето на Министерството за животна средина и просторно планирање е отворена патувачка изложба со фотографии од најпретставителните единки на балканскиот рис, регистрирани со фото-замки во Северна Македонија, Албанија и Косово. Изложбата ќе биде поставена и во наредните две недели, а ја прикажува една од најретките и најзагрозени мачки во Европа – вид што опстојува токму во овие три држави.

Настанот се реализира во рамки на Програмата за закрепнување на балканскиот рис, како дел од МЕД програмата, со цел да се подигне јавната свест за зачувување на видот и пошироко – заштитата на биодиверзитетот и екосистемите. Фотографиите се резултат на долгогодишно теренско следење со фото-замки, метод што во последната деценија стана клучен за мониторинг на скриените и ретки видови во планинските масиви на Балканот.

Од Министерството информираат дека земјава презема конкретни чекори за заштита на рисот преку изработка на регионална стратегија, која веќе е доставена до Конвенцијата за миграторни видови (CMS). Паралелно, се работи на зајакнување на националните капацитети, особено во рамки на националните паркови, каде што се одвива најголем дел од теренската работа – од мониторинг до контрола на криволов и заштита на живеалиштата.

Како позитивен сигнал се наведува и неодамнешната регистрација на младенче балкански рис во Националниот парк Шар Планина, забележано со фото-замки. Таквите записи имаат двојна вредност: прво, покажуваат дека видот се размножува, и второ, создаваат мерлива основа за проценка на состојбата на популацијата, која, поради мал број единки и фрагментирани живеалишта, останува исклучително ранлива.

Изложбата, според пораката од Министерството, е дел од пошироки напори за градење јавна поддршка за зачувување на дивите животни и природното наследство, во време кога притисоците врз планинските екосистеми растат – од инфраструктурни зафати и уништување живеалишта, до климатски промени и нелегални активности. Токму затоа ваквите настани имаат улога што оди подалеку од „културна програма“: тие ја враќаат природата во видното поле на јавноста и потсетуваат дека националното богатство не е само во музеите, туку и во шумите што сè уште го кријат балканскиот рис.