Skip to content
Беатрис и Јуџини без родителите е формула што сè почесто ја опишува нивната јавна позиција додека британската монархија се обидува да го држи скандалот на дистанца од институцијата. По новите објави и медиумски интерпретации поврзани со Џефри Епстајн, наративот повторно се враќа на прашањето што точно знаел и како се однесувал Принц Ендру, а ефектот највидливо се прелева врз неговите ќерки.
Според пишувањата на People, двете принцези во приватни разговори се чувствувале „измамено“ од таткото, затоа што долго време се држеле до неговата теза за невиност и „затворена страница“, а потоа дознале информации што им ја поткопуваат довербата. Таквиот удар е двоен: семеен, но и статусен — бидејќи тие се меѓу малкуте помлади членови што јавноста сè уште ги гледа како потенцијален „мек“ капитал за монархијата.
Во практичната протоколарна математика, дистанцата се гледа преку јавните појавувања. Двете принцези биле дел од божиќната динамика на кралското семејство, вклучително и на традиционалните собири поврзани со Крал Чарлс III, додека нивните родители — Сара Фергусон и Ендру — остануваат надвор од главната слика што дворецот сака да ја испрати.
Ова не е само семејна драма, туку институционална одбрана: монархијата функционира преку симболи и дисциплина на присуството. Кога двајца членови се „работни“ и „видливи“, а други двајца се маргинализирани, пораката не се кажува директно — се режира. И токму тука, Беатрис и Јуџини стануваат лакмус: колку далеку може да оди лојалноста кон татко, без да се плати со сопствена легитимност пред јавноста.