Skip to content
Од денес започнува имплементацијата на системот „Безбеден град“ за автоматско санкционирање на сообраќајни прекршоци на територија на Скопје, Куманово и Тетово, како и на Коридор 8 и Коридор 10. Намерата е прекршоците да се детектираат и процесираат без класичниот модел „патрола – запирање – опомена“, односно со поголема зависност од технички докази и автоматизирани процедури.
Според најавата, системот во првата фаза таргетира четири „типични“ прекршоци, меѓу кои се непрописно паркирање и пречекорување на дозволената брзина. Ова е логичен избор ако целта е брзо да се удри по навиките што секојдневно го претвораат градот во импровизиран паркинг и ја нормализираат брзината како „стандард“ наместо како ризик.
Но, клучното прашање не е дали камерите „гледаат“, туку како државата ќе управува со системот: дали ќе биде алатка за намалување на несреќите или уште еден механизам што ќе произведува казни без да произведе промена. „Безбеден град“ ќе има смисла само ако следи транспарентност за правилата и процедурите, јасни механизми за жалба, разумни рокови, и строги стандарди за обработка и чување на податоци. Во спротивно, технологијата ќе ја надомести полициската присутност, но нема да ја надомести довербата.
Дополнително, ако државата навистина сака ефект, мора да покаже дека ова не е фискален проект. Јавноста треба да види каде одат средствата од казните и дали се враќаат во безбедност: подобро осветлување, обележување, пешачки премини, „смирување“ на сообраќајот и критични точки на коридорите. Инаку, системот ќе стане уште една причина граѓаните да го доживуваат сообраќајниот ред како селективна дисциплина, а не како јавен интерес.