Burnout не е само замор, мозокот ја плаќа вистинската цена, како да се справите?

Burnout сѐ уште често се продава како обичен замор од работа, но Burnout, според Светската здравствена организација, е синдром што произлегува од хроничен стрес на работното место со кој не се управувало успешно, а последиците не завршуваат со лош ден во канцеларија. Врз основа на анализи и стручни мислења објавени во The Independent, се посочува дека долготрајниот стрес може да ја погоди концентрацијата, меморијата, емоционалната стабилност, сонот и менталното здравје, односно токму системите без кои човекот не може нормално да функционира ниту на работа, ниту дома.

Првиот удар најчесто се гледа во когнитивната функција: мислите стануваат поспори, фокусот попушта, а одлуките што порано изгледале рутински почнуваат да тежат повеќе од што треба. Потоа доаѓа и меморијата. The Independent наведува дека хроничниот стрес може да влијае врз автобиографската епизодна меморија, односно врз способноста човек да се сети на настани од сопствениот живот, а медицинските прегледи на хроничен стрес одамна предупредуваат дека долготрајниот притисок е поврзан и со промени во мозочните мрежи што ги носат когницијата и одлучувањето.

Следниот слој е уште потивок, но поопасен. Покачениот кортизол влијае врз фронталните региони на мозокот кои се важни за регулација на емоциите, па човек станува пораздразлив, поимпулсивен и помалку стабилен од порано. Ако тој круг не се препознае, burnout лесно се претвора во терен за депресивни мисли, нарушен сон, губење апетит и чувство дека човек не успева ниту во најважните работи. А кога ќе страда сонот, страда и закрепнувањето, па заморот и стресот почнуваат меѓусебно да се хранат.

Излезот, велат и стручните извори и клиничките препораки, не почнува со мотивациски пароли, туку со препознавање на проблемот и со враќање на основната структура во животот: сон, движење, редовна исхрана, паузи, умствени активности и разговор со стручно лице кога симптомите не попуштаат. Mayo Clinic и Националниот институт за ментално здравје на САД советуваат токму такви чекори, затоа што хроничниот стрес не се победува со инат, туку со навремена интервенција пред да почне да го менува начинот на кој човек мисли, чувствува и живее.