Четири животи за два месеци: колку уште ќе молчи системот?

Четири животи за два месеци е бројката со која граѓанските организации ја отворија реакцијата по трагедијата во Тафталиџе, барајќи итна, темелна и независна истрага, утврдување одговорност со име и презиме и санкции за институционалното непостапување, доколку се потврди дека постоеле пријави и сознанија, а заштита изостанала. Во нивната реакција се наведува дека случајот не е изолиран, туку дел од поширок и веќе препознатлив образец на родово базирано и семејно насилство што завршува со најтешки последици.

Повод за ова барање е смртта на 31-годишна мајка и нејзината шестгодишна ќерка, кои на 2 март починаа по пад од станбена зграда во скопски Карпош, по што јавен обвинител изврши увид, нареди обдукција и прибирање докази, а се вршат и разговори со повеќе лица за целосно расчистување на случајот.

Она што дополнително ја продлабочи јавната вознемиреност е фактот дека, според соопштените детали од МВР, полицијата добила пријава за семејна расправија во 12:05 часот, патрола стигнала на адресата во 12:19, а трагичниот исход бил пријавен во 14:15 часот. Министерот за внатрешни работи соопшти и дека сопругот е задржан, дека се подготвуваат кривични пријави и дека во изминатите две години против него имало повеќе пријави и постапки.

Паралелно со полициската и обвинителската постапка, Министерството за социјална политика, демографија и млади соопшти дека веднаш е извршен вонреден инспекциски надзор во Центарот за социјални работи – Скопје. Според првичните информации од надзорот, починатата и сопругот биле првпат евидентирани во Центарот во октомври 2025 година по постапка за развод, а во февруари 2026 таму бил доставен и допис од МВР што се однесувал на претходен физички напад врз жената.

Затоа прашањето што денес се отвора не е само како завршила една семејна трагедија, туку дали институциите ги препознале и навреме ги поврзале сите сигнали што веќе постоеле. Кога има пријави, кога има постапки, кога има социјална евиденција и кога, сепак, крајот доаѓа со уште две изгубени животи, тогаш случајот веќе не останува само предмет на истрага, туку станува тест за тоа дали системот штити навреме или реагира дури кога веќе е предоцна.