Skip to content
Нов лек против дебелина засега не е на повидок во аптеките, но научниците отворија нова и неочекувана насока откако во крвта на бурмански питон идентификуваа молекула што силно го намалува апетитот кај дебели глувци. Студијата, објавена на 19 март во Nature Metabolism од истражувачи од Stanford Medicine и Универзитетот во Колорадо, се фокусира на метаболитот pTOS, кој драматично расте по оброк и би можел да стане основа за идни терапии против дебелина.
Причината зошто токму питонот им станал интересен на научниците е неговата екстремна физиологија. Овие змии можат да изедат оброк тежок околу четвртина од сопственото тело, а потоа да останат без храна со недели, па и месеци. Во истражувањето биле следени повеќе од 200 метаболити што се менуваат по хранење, а pTOS се издвоил како најсилен сигнал, со раст поголем од 1.000 пати. Истражувачите утврдиле и дека молекулата постои и кај луѓето, иако во многу помали количини по оброк.
Најважниот дел од студијата е ефектот кај лабораториски глувци. Дебели глувци што примале pTOS јаделе значително помалку и по 28 дена изгубиле околу 9 проценти од телесната тежина, без јасни промени во движењето, потрошувачката на енергија или големината на органите. Научниците наведуваат дека молекулата делува преку хипоталамусот, односно преку мозочен механизам за контрола на апетитот, а не преку забавување на празнењето на желудникот, како што прават дел од денешните GLP-1 лекови.
Но токму тука доаѓа и најважната ограда: ова не е готов лек, туку рана научна трага. Засега резултатите се добиени кај животни, а не во клинички испитувања кај луѓе. Затоа приказната за питонот не треба да се чита како сензационално „чудо за слабеење“, туку како редок пример како екстремната биологија на животните може да отвори нов пат за идни, попрецизни и можеби поподносливи терапии против дебелина.