По серијата реакции од граѓани кои работеле во Ирак и Авганистан и добиле даночни решенија, Управата за јавни приходи излезе со став дека не станува збор за „ретроактивно оданочување“, туку за обврска што одамна постои во законот за данок на личен доход.
Директорката Елена Петрова тврди дека проблемот кај многумина не е во обврската, туку во практиката: по неколку години, дел од луѓето тешко доаѓаат до потврди дека данокот веќе им бил платен во државата каде што работеле. Поради тоа, УЈП најавува дека ќе прима различни видови докази, ќе бара дополнителни податоци за компаниите каде што биле ангажирани граѓаните и ќе отвора административна соработка со странски даночни администрации за службени проверки.
Според информациите што ги пренесува „360 степени“, станува збор за околу 1.100 лица кои работеле во Ирак и Авганистан, при што околу 200 веќе доставиле документација, а за останатите УЈП побарала листи и податоци за ангажманите за да може институционално да ги провери состојбите. Најавени се и дополнителни проверки за лица кои биле испратени во мировни мисии, каде што данокот, според објаснувањата, бил плаќан преку Министерството за одбрана.
Еден од клучните елементи во позицијата на УЈП е обидот да се смири стравот од „казни по автоматизам“. Петрова вели дека решенијата што ги добиле граѓаните нема да им создадат дополнителни трошоци, дека нема да им тече камата и дека корекциите ќе „мират“ додека не се приберат сите податоци, по што аконтативните решенија треба да се заменат со конечни за 2020 година.
Но, полемиката не е само за една група работници. Во претходните објаснувања за истата тема, УЈП посочи дека над 11.000 граѓани биле повикани да достават самопресметка или докази за доход од странство за 2020 година, а данок бил утврден кај околу 6.600 лица, со вкупна сума од околу 186 милиони денари (околу 3 милиони евра). Во тие објаснувања се наведува и дека, ако данокот е платен во странство, може да се признае како даночен кредит или да се направи корекција/поврат, зависно од тоа дали постои договор за избегнување двојно оданочување со конкретната земја.
Реакциите на терен веќе се претворија во јавен притисок: имаше протести во Тетово и Куманово, со барања решенијата да се поништат, а институциите да докажат дека нема двојно оданочување и дека товарот на докажување нема да падне само врз граѓаните кои, по години и континенти, бараат документи од поранешни работодавачи.