Skip to content
Декември 2025 донесе една поволна, но и една предупредувачка бројка за енергетската слика во земјата. Според Државниот завод за статистика, домашното производство на електрична енергија покрило 78,4 отсто од бруто-домашната потрошувачка, што значи дека најголемиот дел од потрошената струја во месецот е обезбеден од домашни извори. Во истиот извештај, сепак, се гледа и раст на потрошувачката на природен гас и нафтени продукти, што покажува дека енергетската стабилност и натаму се потпира на поширок енергетски микс, а не само на струјата.
Вкупната потрошувачка во декември изнесувала 821.436 мегават-часови електрична енергија, 47,058 милиони нормални кубни метри природен гас, 261.591 тон јаглен и 100.606 тони нафтени продукти. ДЗС наведува и дека 99,6 отсто од вкупно потрошениот јаглен бил употребен за производство на електрична енергија, што уште еднаш ја отвора темата за структурата на домашното производство и неговата зависност од различни извори.
Во распределбата на домашно произведената електрична енергија, најголемо учество имаат хидроцентралите со 33,7 отсто, потоа комбинираните централи и индустриските енергани со 26 отсто, термопостројките со 24,8 отсто, соларните електрани со 9,9 отсто, ветерните со 4,9 отсто и биогасните централи со 0,7 отсто. Оваа структура покажува дека обновливите извори имаат видливо присуство, но дека системот сè уште останува мешан и чувствителен на сезонски услови, особено кога станува збор за хидропроизводството и зимската потрошувачка.
Дополнително, ДЗС регистрира дека потрошувачката на природен гас во декември 2025 е зголемена за 34,3 отсто во однос на декември 2024, што го поврзува со зголемена активност на когенеративните постројки. Истовремено, потрошувачката на нафтени продукти е повисока за 9,6 отсто. Токму овие две ставки се важни за читање на бројките: кога се зборува за „домашна струја“, приказната не е само за покриеност, туку и за цената, енергентите и моделот со кој системот ја одржува таа покриеност во зимски услови.
Бројката од 78,4 отсто е добар сигнал за месечна покриеност, но не и причина за самозадоволство. За граѓаните и стопанството поважно прашање останува дали ваквото ниво може да се одржи подолго, со помал трошок и со поголемо учество на стабилни и поевтини извори, особено во месеци кога потрошувачката расте, а увозниот притисок традиционално се засилува.