Skip to content
Истрагата за случајот што ја вознемири јавноста доби нов, тежок пресврт откако по ексхумација и обдукција е утврдено дека смртта на 35-годишна жена, која првично била сметана за последица од алкохол, всушност била насилна. Со тоа, случајот отвора дополнителни прашања за првичната проценка на смртта, институционалната реакција и евентуалните пропусти во раната фаза.
Семејството, според јавно изнесените информации, претходно ја погребало жената верувајќи дека станува збор за ненасилна смрт. По наредена ексхумација и дополнителна обдукција, наодите ја смениле насоката на случајот и ја префрлиле тежината кон кривична истрага со многу посериозен карактер.
Особено вознемирувачки е делот од сведочењата во кои се наведува дека жената претходно пријавувала во полиција дека била следена и вознемирувана. Ако овие наводи се потврдат во постапката, тогаш фокусот нема да остане само на сторителот, туку и на тоа дали институциите реагирале навреме и соодветно на сигналите за ризик.
Во случајот веќе има и втор потврден наод за насилна смрт кај друга жена од истиот регион, а се очекува писмен извештај од обдукцијата и ДНК-анализите, кој треба да даде поточна форензичка рамка за натамошната постапка. Токму овој дел е клучен, бидејќи од него ќе зависи дали истрагата ќе се прошири, како ќе се поврзат случаите и врз каква доказна основа ќе се гради обвинителската постапка.
Осомничениот во меѓувреме е во 30-дневен притвор. Но, и покрај тоа, јавноста не бара само одговор кој е сторителот, туку и одговор зошто до вистината се дошло дури по ексхумација. Во вакви случаи, секое доцнење ја продлабочува недовербата и остава впечаток дека системот реагира по трагедијата, наместо пред неа.
Овој случај не е само кривична вест, туку и предупредување за начинот на кој се третираат пријавите за следење, закани и вознемирување. Кога ваквите сигнали не се сфаќаат како потенцијален ризик по живот, последиците можат да бидат непоправливи, а институционалната одговорност да стане исто толку важна тема колку и самата истрага.