Skip to content
Елизабет Тејлор, родена на 27 февруари 1932 година во Лондон, почнала како дете-ѕвезда уште во раните 1940-ти, а веќе со „National Velvet“ од 1944 година се наметнала како едно од најпрепознатливите лица на класичниот Холивуд, градејќи кариера што подоцна ќе ја претвори во симбол на филмски гламур, страст и јавна контроверза.
Во 1950-тите успешно преминала од детски во зрели улоги, а филмовите „A Place in the Sun“, „Giant“ и „Cat on a Hot Tin Roof“ ја зацврстиле како голема актерска ѕвезда. За „Butterfield 8“ го освоила првиот Оскар за најдобра актерка, а вториот го добила за улогата на Марта во „Who’s Afraid of Virginia Woolf?“, филм што и денес се смета за еден од врвовите на нејзината кариера.
Една од пресвртните точки во нејзиниот живот и кариера била „Клеопатра“ од 1963 година, продукција што во тоа време важела за една од најамбициозните и најскапи во историјата на филмот. Тејлор стана првата актерка што добила хонорар од еден милион долари за една улога, со што не само што влезе во филмската историја, туку и ја редефинираше економската тежина на големите холивудски ѕвезди.
Но „Клеопатра“ не ја одбележа само како актерка, туку и како жена чиј приватен живот стана глобална вест. За време на снимањето започнала врска со Ричард Бартон, иако и двајцата тогаш биле во брак, по што следувале жестоки медиумски напади, осуди од верски и политички кругови и етикета што ја следела со години – „скандал на векот“. Романтичната и бурна врска со Бартон подоцна прерасна во два брака и две разводи, а нивната приказна остана една од најпознатите и најекспонирани љубовни саги во историјата на Холивуд.
Покрај филмските успеси, Тејлор со децении беше под лупа и поради приватниот живот: се мажела осум пати за седум мажи и имала четири деца. Токму таа мешавина од филмска моќ, раскошен живот, страст и скандал ја претвори во една од првите вистински модерни славни личности, чие име не се врзуваше само за улогите, туку и за јавната фасцинација со нејзиниот живот надвор од екранот.
Од 1980-тите сè повеќе се посветувала на хуманитарна работа, особено на борбата против ХИВ/СИДА, во време кога темата сè уште била обвиена со силна стигма. Во 1985 година помогнала во формирањето на amfAR, а во 1991 година ја основала и Elizabeth Taylor AIDS Foundation, со што нејзината јавна улога прераснала од филмска легенда во една од највидливите и најгласни славни личности во борбата за достоинство и поддршка на луѓето што живеат со ХИВ.
Тејлор почина на 23 март 2011 година во Лос Анџелес, на 79-годишна возраст, од последици на конгестивна срцева слабост. Зад себе остави кариера со два Оскари, низа култни улоги и јавен живот што истовремено ја правеше предмет на осуда, восхит и трајна митологија, а токму во тој спој на скандал, талент и влијание лежи причината зошто нејзиното име и денес останува дел од самата идеја за Холивуд.