Skip to content
Името на Атифете Јахјага, поранешна претседателка на Косово, деновиве се појави во дел од новообјавените „Епстин документи“ што ги објави Министерството за правда на САД, што повторно ги разгоре сензационалистичките наслови на Балканот. Но, суштината на случајот – барем според досега јавно достапните материјали – е значително потесна од впечатокот што го оставаат насловите: се работи за споменување во една електронска порака, без доказ дека имало средба или директна релација со Џефри Епстин.
Според информациите пренесени од регионални медиуми, во е-пошта датирана на 16 септември 2012 година, испратена до адреса поврзана со Епстин од лице идентификувано како „Daniel“, се наведува дека принцеза од Тајланд ќе биде во Њујорк на настани во Обединетите нации „со претседателката на Косово“ и дека би сакала да се запознае со него. Самото споменување, меѓутоа, не ја потврдува ниту организацијата на средба, ниту пак покажува дека таа навистина се случила.
Клучниот демант доаѓа токму преку нејзиниот тим. Советничката Валентина Абази, во изјава пренесена во регионалните извештаи, наведува дека Јахјага никогаш не се сретнала со Епстин, не побарала средба и дека воопшто не знаела кој е тој. Во материјалите што циркулираат во јавноста не се појавуваат дополнителни траги за директна комуникација или договорена интеракција.
Во истата медиумска линија се појавува и уште еден важен елемент за контекст: медиумот „Коха“ пренесува дека во документите се споменуваат и други имиња поврзани со Косово, меѓу кои и Беџет Пацоли, што дополнително ја нагласува потребата секое „појавување на име“ да се чита како фрагмент од огромна база податоци, а не како готова потврда за поврзаност.
Токму тука е најважната лекција од новиот бран објави: масивните архиви се податливи за манипулација во јавниот простор. Министерството за правда наведува дека објавувањето е во рамки на законска обврска и дека во пакетот влегуваат милиони страници, илјадници видеа и стотици илјади фотографии; воедно предупредува дека дел од материјалите може да вклучуваат и лажни или лажно доставени содржини, бидејќи е објавено и она што граѓани го испраќале до федералните служби како „пријави“ или „докази“. Со други зборови: документите можат да содржат и шум, не само сигнал.