Skip to content
Флорида го изврши погубувањето на 65-годишниот Мелвин Тротер, осуден на смрт за убиство извршено во 1986 година, со што овој случај повторно ја врати во јавноста дебатата за смртната казна, начинот на нејзиното извршување и границите на последните жалбени постапки. Според извештајот на Асошиејтед прес, Тротер бил погубен со смртоносна инјекција во државниот затвор во Флорида.
АП објави дека Тротер бил прогласен за мртов во 18:15 часот по локално време, по примена на три-компонентна инјекција, а станува збор за второ погубување во Флорида од почетокот на 2026 година. Во истиот извештај се наведува дека државата зад себе има рекордни 19 егзекуции во 2025 година, што дополнително го засилува политичкиот и правниот интерес за секој нареден случај.
Случајот се однесува на убиството на 70-годишната Вирџи Ленгфорд, сопственичка на продавница во Палмето, Флорида. Според судските записи пренесени од АП и решението на Врховниот суд на Флорида, Тротер бил осуден за првостепено убиство, а казната била повторно изречена по дополнителна постапка откако претходно имало утврдени процесни грешки во одмерувањето на отежнителните околности.
Во деновите пред егзекуцијата, одбраната се обидела да ја блокира извршната постапка преку жалби до судовите во Флорида и до Врховниот суд на САД. Врховниот суд на Флорида на 17 февруари ја одбил жалбата и барањето за одлагање, а Врховниот суд на САД на 24 февруари ја одбил завршната молба за стопирање на егзекуцијата.
Посебно внимание привлече издвоеното образложение на судијката Соња Сотомајор, која наведе дека нема доволна доказна подлога за да се запре егзекуцијата во конкретниот случај, но истовремено изрази загриженост за начинот на спроведување на протоколот за егзекуции во Флорида и за нивото на тајност околу тој процес. Тоа практично значи дека, и кога судот не интервенира во последен момент, правните и етичките дилеми не исчезнуваат од предметот.
Овој случај, како и претходните во Флорида, повторно ја отвора старата американска полемика: дали правдата завршува со извршувањето на пресудата или тогаш почнува нов спор за начинот на кој државата ја применува најтешката казна. Во таа смисла, веста не останува само во рамки на една кривична постапка од 1986 година, туку станува дел од поширока расправа за темпото, транспарентноста и легитимитетот на смртната казна во САД.