Skip to content
Германските глечери се топат со темпо што веќе не остава многу простор за оптимизам: во пресрет на Светскиот ден на глечерите, научници од Високата школа во Минхен и Баварската академија на науките објавија дека четирите преостанати глечери во Германија за само две години изгубиле повеќе од четвртина од својата површина, па земјата би можела да остане без нив веќе во текот на 2030-тите. Најтешко погодени се Блауејс и Вацман, каде загубата меѓу 2023 и 2025 година надминала 40 проценти.
Новите мерења покажуваат и нешто уште потешко: не станува збор само за повлекување на мразот, туку за забрзано распаѓање на последните остатоци. Баварската академија наведува дека просечното годишно намалување на дебелината на мразот достигнало 1,6 метри, што е двојно повеќе отколку во претходниот период од 2018 до 2023 година. Само во две години исчезнале околу еден милион кубни метри мраз, а Германија веќе го губи и единственото скијалиште на глечер, затоа што мразот под жичарницата драматично се спуштил.
Оваа вест не е само германска локална приказна. УНЕСКО предупредува дека глечерите и снежниците се клучни „водени кули“ на планетата и дека повеќе од две милијарди луѓе зависат од планинските води. Светската организација веќе алармираше дека една третина од глечерските локалитети во светот може да исчезнат до 2050 година, додека извештај на ОН посочува дека глобалното топење на глечерите веќе ги засилува сушите, поплавите, свлечиштата и притисокот врз водоснабдувањето.
Токму затоа германскиот случај има и симболична тежина: во срцето на Алпите исчезнува мраз што со векови бил дел од пејзажот, туризмот и природниот ритам на планините. А кога и земја како Германија, со силна научна инфраструктура и долга традиција на мониторинг, веќе зборува за последна деценија на своите глечери, тогаш климатската криза веќе не звучи како предупредување за иднината, туку како извештај за нешто што се случува сега.