Skip to content
Со поздравот „Христос воскресе“ денеска верниците го одбележуваат Велигден, празникот што во христијанството има најсилно духовно и симболичко значење. Тоа е денот што се празнува како спомен на воскресението на Исус Христос, односно победата над смртта и гревот, поради што Велигден се смета за централниот празник на христијанската вера.
Според евангелските сведоштва и црковната традиција, Христос бил распнат во петок, бил положен во гроб, а во неделата наутро жените што дошле на гробот го нашле празен. Во тие раскажувања посебно место има Марија Магдалена, која прва се сретнала со веста за воскресението, а потоа Христос им се јавил и на своите ученици. Оттаму, Велигден не е само празник на радост, туку и темелна порака за надеж, обновување и живот.
Велигден е подвижен празник, што значи дека не се празнува секоја година на ист датум. Во христијанската традиција неговото определување е врзано за првата недела по првата полна месечина по пролетната рамноденица, додека православните цркви користат поинаква пресметка, поради што празникот често се паѓа подоцна отколку кај западните христијани. Токму затоа Велигден секоја година носи различен датум, но иста суштина.
Со Велигден се поврзани и најпрепознатливите празнични обичаи, меѓу нив и бојадисувањето јајца, особено во црвена боја. Во православната традиција црвеното јајце најчесто се врзува со воскресението, новиот живот и со велигденската радост, а во многу домови првото обоено јајце се чува до следниот Велигден како чувар на домот. Празникот затоа останува спој на вера, симболика и семејна традиција, но пред сè ден кога христијаните ја слават идејата дека животот е посилен од смртта.