Skip to content
Судењето за Пулс денеска во судницата во „Идризово“ донесе уште еден тежок ден за семејствата на жртвите, откако рочиштето за пожарот во дискотеката во Кочани, во кој загинаа 63 лица, а повеќе од 200 беа повредени, заврши порано од очекуваното, со само еден сослушан сведок и со најава од судот дека оние што не се појавуваат наредниот пат може да бидат донесени со полициска придружба. Наместо ден на пошироко расчистување на трагедијата, процесот повторно се сведе на една лична приказна што ја отвори најболната рана — како еден млад човек се водел како управител, а неговото семејство тврди дека тој ниту ја имал таа улога, ниту ја разбирал тежината што му била ставена на грб.
Денешното рочиште почна со очекување дека ќе се слушнат повеќе сведоци од доказната постапка, но уште на почетокот стана јасно дека денот ќе тече поинаку. Еден од уредно повиканите сведоци не се појави, а обвинителството немаше известување дали отсуството е оправдано. Судот реагираше остро и најави дека, ако ваквото однесување продолжи, за следните рочишта ќе следуваат налози за спровод. Дел од други првично предложени сведоци, пак, остануваат спорни бидејќи има колебање околу нивното сведочење, додека некои од нив сè уште се на лекување во странство.
Судијката јасно стави до знаење дека не сака процесот да се претвори во низа изгубени денови. Пораката од судницата беше дека следните рочишта нема да трпат нови празни столчиња без оправдување, а со тоа денешното рочиште доби и дополнителна тежина: наместо само уште едно сведочење, стана предупредување дека судскиот процес влегува во фаза во која одолговлекувањето сè потешко ќе се толерира.
Единствениот сведок што денеска се појави беше Наско Карадаковски, татко на починатиот Александар Карадаковски. Неговиот исказ ја оттурна расправата од голата процедура и ја врати во срцето на трагедијата. Тој зборуваше за син кој, според неговото сведочење, не бил вистински управител, туку само формално бил ставен на таа позиција за да не се изгуби лиценцата за работење. Пред судот кажа дека Александар се вратил од Скопје во Кочани поради блискоста со Михајло, синот на првообвинетиот, и дека работел во „Класик“, а не во „Пулс“.
Во најтешкиот дел од исказот, таткото објасни дека дознал оти синот му се води како управител дури кога Александар се повредил и отишол на лекар, па излегло дека нема ниту соодветно здравствено осигурување. Во судница рече дека тогаш првпат почнал да разбира дека младиот човек, освен што работел, носел и формална одговорност за која, според кажаното, ниту бил подготвен, ниту ја вршел. Таткото тврдеше и дека син му бил вознемирен, нервозен и свесен дека може да влезе во долгови и проблеми поради функција што реално не ја извршувал.
Според денешното сведочење, Александар не одел во банка, не водел сметководство и не ги носел клучните одлуки што би ги носел вистински управител. Семејството тврди дека тој бил ставен само на хартија, а дека фактичката контрола и обврските ги вршеле други. Во тој контекст, сведокот кажа и дека Александар во 2024 година бил повикан да помага при реновирање на објектот, каде што се повредил, по што се отворило и прашањето за неговиот работен статус и здравствената заштита.
Одбраната не го остави исказот без приговор. Адвокатите реагираа дека делови од прашањата и одговорите не одат во сржта на обвинението и дека наместо да се разјаснува кривично-правниот настан, постапката се одолжува со теми што, според нив, не придонесуваат за расчистување на одговорноста. Беше побарано и судот внимателно да цени делови од сведочењето, со оценка дека имало контрадикторности во однос на фактичките докази.
Но токму тука денешното рочиште ја покажа и својата најтешка димензија: правната битка околу тоа што е релевантно, а што не, се судри со човечката болка на семејство кое во судница се обидува да објасни како нивниот син се нашол запишан како управител во систем што подоцна заврши со една од најголемите трагедии во поновата историја на земјата
Рочиштето заврши порано од вообичаено, токму затоа што не дојдоа сите планирани сведоци. Наместо целодневна доказна расправа, денот остана запаметен по едно сведочење и по едно остро предупредување од судот. Следното рочиште е закажано за четврток, а очекувањата сега се насочени кон тоа дали судот ќе мора навистина да посегне по присилен спровод за сведоците што избегнуваат да се појават.
Така заврши денешната судска сесија за „Пулс“ — не со голем исчекор во расплетот, туку со уште една сцена во која судската постапка се испреплете со личната трагедија. Хронологијата на денешното рочиште затоа не се сведува само на процесни моменти, туку и на повторното отворање на прашањето како формалните потписи, празните контроли и отсутните луѓе зад документи на крајот се претвориле во катастрофа со 63 изгубени животи.