Хрватска официјално реагираше откако Србија ги повика своите граѓани во наредниот период да не патуваат во Хрватска „освен ако не е апсолутно неопходно“, наведувајќи „зачестени инциденти, тензии и неповолни безбедносни околности“.
Во српската препорака, покрај повикот да се одложат несуштинските патувања, експлицитно се советува избегнување јавни собири и места каде што може да се очекуваат провокации, повнимателна комуникација и грижа за личната и имотната безбедност. Посебно се нагласуваат организираните патувања – спортски екипи и културни делегации – кои се оценуваат како „посебен безбедносен ризик“, со совет организаторите однапред да се консултираат со надлежните институции.
Паралелно со ова, Загреб ја отфрли проценката и порача дека Хрватска е меѓу најбезбедните држави во Европа, потсетувајќи дека е членка на ЕУ, НАТО и Шенген-зоната и дека, според статистиките на Евростат, се вбројува меѓу најсигурните земји на континентот. Во истата реакција се нагласува дека земјата секоја година пречекува милиони туристи и редовно има успешни сезони.
Клучната политичка сенка на спорот е „портокаловата“ ознака. Во новиот српски систем „семафор“ за патувања, портокаловото ниво значи препорака да се патува само во случај на крајна нужда, а Хрватска е претставена како единствена европска земја во таа категорија.
Хрватското министерство ја завитка пораката во иронија, со теза дека ваквите предупредувања често создаваат „ефект на забрането овошје“, па наместо пад, се добива поголем интерес. Во истиот тон се додава и дека „најголемата напнатост“ во земјата моментално е изборот меѓу јадранскиот брег и винските патишта во внатрешноста.
Во практична смисла, целиот спор се пресликува врз туризмот и прекуграничното движење, но и врз пошироката политичка динамика меѓу Белград и Загреб: безбедносниот речник станува инструмент што лесно се претвора во дипломатска порака, а дипломатската порака – во сигнал кон јавноста дома, токму пред пролетно-летната патувачка сезона.