Skip to content
Ирански напади врз Израел се интензивираа во четвртокот, 5 март 2026 година, кога Техеран лансираше нов бран проектили и беспилотни летала кон израелска територија, американски бази и цели низ Заливот, во, како што се опишува, одмазда за продолжените американско-израелски удари врз Иран и за потопувањето на ирански воен брод од страна на САД.
Во Катар, Министерството за одбрана соопшти дека земјата била цел на ракетен напад и дека противвоздушната одбрана била активирана за пресретнување на дојдовните проектили, со апел граѓаните да останат смирени и да следат само официјални информации. Во исто време, новинар на АП јави дека во Доха се слушнала експлозија и дека на небото се виделе пресретнувања, додека регионалните власти известуваа за дополнителни безбедносни мерки и прекини во сообраќајот.
Нападите се прелеаја и кон други точки. Бахреин соопшти дека иранска ракета погодила државна рафинерија за нафта, по што пожарот бил ставен под контрола и работењето продолжило, а во текот на денот биле активирани сирени за тревога. Азербејџан, пак, обвини дека ирански дронови ја погодиле неговата ексклава Нахчиван, со повредени лица и оштетувања на инфраструктурата, додека Техеран негираше дека ја таргетирал областа и најави проверка.
Паралелно со ова, војната влезе во шести ден со, според сведоштва на жители, уште поинтензивно бомбардирање во Техеран. Иранската дипломатија предупреди дека Вашингтон ќе „заžали“ поради преседанот што го поставил со торпедирање на ирански брод во меѓународни води, а команданти на Револуционерната гарда јавно порачаа дека ќе ги напаѓаат американските сили „каде и да се“.
Ризикот од понатамошно ширење не е само во бројот на удари, туку и во економската и безбедносната географија: според Reuters, нарушувањата околу Ормутскиот Теснец ја продлабочуваат глобалната нервоза затоа што преку таа рута минува значаен дел од светските испораки на нафта и течен природен гас. Во вакви околности, новите ирански бранови се читаат како порака дека конфликтот не се сведува на една линија на фронт, туку се претвора во регионална криза со повеќе жаришта и со се поголем број вклучени држави.