Skip to content
Првиот закон за термодинамика во својата суштина е принципот на зачувување на енергијата: кој тврди дека топлинската енергија што се доставува до системот (Q) се троши за зголемување на неговата внатрешна енергија (Делта U) и за работата што ја извршува системот (W) кон околината Q=ΔU+W.
Конечниот заклучок е дека енергијата не може ниту да се создаде ниту да се уништи, туку само да се трансформира од една форма во друга.
Воден од познавањето на првиот закон за термодинамика и желбата да се направи нешто добро за нашата планета, во 2009 година, Лоренс Кембал-Кук ја основа компанијата Pavegen Systems и создаде нешто што во тоа време изгледаше како научна фантастика: кинетички плочки со димензии 45×60 см, способни да генерираат електрична енергија со секој чекор.
Како може механичката енергија на чекорите да се претвори во електрична енергија?
Горната површина на плочките е покриена со рециклирана гума, додека во аглите има „систем за притисок“ кој максимално ја искористува ефикасноста на рачката и електромагнетниот генератор. Ако некој помине преку нив, површината се спушта, а вертикалното движење веднаш се трансформира во ротациона енергија. Крајниот резултат: се трансформира во електрична енергија.
Два чекора можат да произведат доволно енергија за напојување на LED сијалица една минута по складирањето. Бидејќи овие плочки се дизајнирани за места каде што поминуваат многу луѓе: аеродроми, метро станици и трговски центри, тие генерираат доволно енергија за полнење мобилен телефон.
Сегашноста и плановите за иднината
Моментално, плочките произведуваат енергија во речиси 40 земји низ целиот свет, на над 100 проекти. Еден од најпознатите е аеродромот Зајед во Абу Даби, каде што плочките ги поврзуваат двата терминали.
Сепак, креаторот на идејата, Лоренс Кемпбел-Кук, нема намера да застане тука. Неговата компанија има долгорочен план да создаде паметен урбан екосистем во кој кинетичката енергија игра главна улога.
Потоа плочките би напојувале улично осветлување, инсталации за настани или можеби дури и системи за наводнување во градините, а неискористената енергија би се складирала во батерии.
Засега, оваа цел е попречена од фактот дека цената на плочките е исклучително висока: 350 долари по парче. Нејзиниот творец се надева дека оваа ситуација ќе се промени во иднина и дека неговиот производ ќе ги поплочи ходниците на училиштата или болниците.