Skip to content
Купениот глас во Бугарија, неколку дена пред парламентарните избори закажани за 19 април, веќе чини меѓу 50 и 100 евра, а цената варира зависно од регионот и животниот стандард. Тоа го изјави бугарскиот министер за внатрешни работи Емил Дечев, додека институциите предупредуваат дека трговијата со гласови не се одвива само во маргините на политичката сцена, туку и во помали населени места и ромски населби, каде што изборниот притисок традиционално е посилен.
Она што ја прави оваа приказна потешка од обична предизборна статистика е начинот на кој, според бугарските власти, се организира купувањето гласови. Дечев изјави дека во дел од акциите биле пронајдени списоци со имиња, подготвени пари, а во некои случаи и лични карти на граѓани. Според него, такви траги биле откривани дури и во фризерски салони и продавници, што покажува дека мрежата за влијание врз гласачите се шири низ секојдневни, локални простори каде контролата најтешко се забележува навреме.
Податоците што ги објавија бугарските институции покажуваат дека проблемот не е само перцепција, туку и оперативен товар за полицијата. Во Добрич, според Министерството за внатрешни работи на Бугарија, до 2 април биле примени 22 сигнали поврзани со изборниот процес, отворени 16 предистражни постапки и издадени 47 предупредувачки протоколи, додека во Варна од почетокот на кампањата биле приведени 16 лица, отворени 16 постапки и регистрирани 49 сигнали. Паралелно, БТА пренесе дека Дечев зборувал и за раст од 652 проценти на пријавите за изборни прекршувања во споредба со претходните парламентарни избори, што самите власти го толкуваат како знак за поголема видливост на проблемот и повисока подготвеност на граѓаните да пријавуваат.
Така, скокот на цената на гласот во Бугарија веќе не звучи само како шокантна бројка, туку како симптом дека изборниот процес повторно влегува во зона на длабока ранливост. Во ваков амбиент, прашањето не е само колку чини еден глас, туку и колку чини довербата во изборите кога институциите јавно признаваат дека мора да се борат против шеми што се движат од улица до соседство, од локален бизнис до организирани мрежи за влијание врз гласачите.