Кој сега управува со Иран, откако загинаа врвни фигури?

Откако врвни фигури загинаа, прашањето кој сега управува со Иран стана клучно за разбирање на одлуките што Техеран ги носи во војната што, според Ројтерс, почнала на 28 февруари. Иако во американско-израелските напади биле убиени врховниот лидер Али Хамнеи, како и низа високи функционери и команданти на Револуционерната гарда, иранскиот систем не престанал да функционира, туку продолжил да дејствува преку сложена мрежа на институции создадена уште по револуцијата во 1979 година.

Според Ројтерс, формално на врвот сега е Моџтаба Хамнеи, син на Али Хамнеи, кој ја презел функцијата врховен лидер и широките овластувања што таа ги носи. Но текстот укажува дека тој не го поседува автоматскиот авторитет што го имал неговиот татко и дека, бидејќи бил избор на Револуционерната гарда, може во голема мера да зависи од тврдокорното воено крило. Дополнителни прашања отвора и неговата здравствена состојба, бидејќи бил ранет во нападите, а повеќе од три недели по назначувањето не се појавил јавно, туку испратил само две писмени пораки.

Во вакви околности, Револуционерната гарда има уште поцентрална улога во стратешкото одлучување. Ројтерс наведува дека гардата со децении го зајакнувала своето влијание и подготвувала резервни линии на команда, така што и по ликвидацијата на повеќе високи команданти брзо поставила нови луѓе. Тоа, според агенцијата, ѝ овозможило на структурата да води сложена воена операција и покрај големите загуби во врвот на системот.

Покрај новиот врховен лидер и военото јадро, важна улога и натаму имаат и политичките и институционалните центри на моќ. Ројтерс меѓу највлијателните преостанати фигури ги вбројува командантот на гардата Ахмад Вахиди, шефот на силите Кудс Есмаил Каани, претседателот на парламентот Мохамад Багер Калибаф, шефот на судството Голамхосеин Мохсени-Ежеи, претседателот Масуд Пезешкијан, поранешниот безбедносен функционер Саид Џалили, членот на Советот на чувари Ајатолах Алиреза Арафи и министерот за надворешни работи Абас Арагчи. Оттука, иако врвот на режимот е ослабен, Иран засега не го води еден човек, туку потесен, но и понатаму издржлив круг на верски, воени и политички центри на моќ.