Skip to content
Во прес-конференцијата на портпаролката Богданка Кузеска, објавена на партиската страница, СДСМ тврди дека Обвинителството се „заплеткало“ во образложението за куќниот притвор и дека со тоа само ја засилило јавната перцепција за политички дил околу враќањето и третманот на Груби. Партијата директно го поврзува случајот со пошироки обвинувања за контрола врз обвинителството и судството, а како аргумент ја посочува разликата меѓу јавното објаснување на Обвинителството и изјавите од затворот „Скопје“ во Шуто Оризари.
Јавното обвинителство, според информациите што ги објави СДК, соопштило дека МВР и АНБ процениле оти во притворското одделение во „Шутка“ не може да се гарантира личната безбедност на Груби, па затоа бил побаран куќен притвор како притворска мерка со 24-часовен надзор. Во истото образложение, обвинителството нагласува дека за него е клучно тоа што осомничениот е обезбеден и дека кривичниот прогон продолжува.
Но токму тука настанува јавно видливиот судир на верзии. Директорот на затворот „Скопје“, Бобан Утковски, во изјава пренесена од 360 степени, рече дека ниту МВР ниту АНБ не се обратиле до него или до установата за мислење околу безбедноста во периметарот што тие го обезбедуваат. Со тоа, тежиштето на спорот се префрла од прашањето дали постоела закана, кон прашањето како е направена проценката и врз кои извори.
Во меѓувреме, и министерот за правда Игор Филков јавно влезе во случајот, оценувајќи дека безбедносните индиции не смеат да станат поважни од принципот на еднаквост пред законите и повикувајќи на утврдување одговорност кај сите актери во постапката. Ова дополнително ја проширува приказната: од партиска пресметка меѓу СДСМ и ВМРО-ДПМНЕ, случајот прераснува во институционален тест за обвинителството, судот, МВР, АНБ и затворскиот систем.
Затоа, политичката поента на СДСМ денес не би имала толкава тежина ако немаше јавно несогласување меѓу самите институции. Кога обвинителството се повикува на проценка од МВР и АНБ, а директорот на затворот вели дека таква комуникација со установата немало, празнината не ја полни правото, туку политичката интерпретација. Во таков амбиент, секоја следна изјава ја продлабочува кризата на доверба, а не само полемиката за една притворска мерка.