Skip to content
Таборот на Доналд Трамп влезе во отворена внатрешна пресметка, откако дел од највлијателните гласови на американската радикална десница јавно се свртеа против него поради Иран. Наместо критики од политичките противници, овојпат ударот дојде од луѓе кои со години беа дел од медиумскиот и идеолошкиот мотор на движењето МАГА.
Новиот судир избувна откако Трамп на 9 април на Truth Social ги нападна Такер Карлсон, Мегин Кели, Кендис Овенс и Алекс Џонс, нарекувајќи ги „губитници“ и „глупави луѓе“, затоа што се спротивставија на неговиот пристап кон Иран. Наместо да ја затвори расправата, таа објава само потврди дека спорот веќе не е маргинален, туку дека влегол во срцето на кругот што долго време му обезбедуваше лојална публика, наратив и политичка енергија.
Пукнатината не почна денес. Уште во март беше јасно дека дел од конзервативната медиумска сцена е незадоволна од војната со Иран и од реториката на Белата куќа. Тогаш веќе се бележеше дека Карлсон, Мегин Кели и Мет Волш јавно изразуваат отпор, а Белата куќа реагира одбранбено, обидувајќи се да ја минимизира штетата. Тоа што тогаш изгледаше како прв знак на непријатност, денес се претвора во отворен бунт на дел од МАГА-екосистемот.
Во меѓувреме, дел од некогаш најлојалните фигури околу Трамп отидоа и чекор подалеку. Според повеќе американски извори, Карлсон ја нарече неговата реторика кон Иран „зла“, Алекс Џонс зборуваше за потреба од негово отстранување, Кендис Овенс остро го нападна, а Марџори Тејлор Грин јавно го осуди курсот што го оттурнува од ветувањето „Америка на прво место“. Анализите во САД оценуваат дека ова веќе не е обична кавга меѓу десничарски коментатори, туку судир околу самата суштина на МАГА: дали тоа движење е изолационистичко и антиинтервенционистичко, или ќе прифати нова надворешнополитичка ескалација под Трамп.
Белата куќа засега возвраќа дека претседателот постапува решително и во склад со ветувањето Иран да не дојде до нуклеарно оружје. Но проблемот за Трамп е што овојпат критиката не доаѓа од либералниот камп, туку од луѓе што помогнаа да се изгради неговиот политички мит. Кога токму тие почнуваат јавно да го оспоруваат, кризата веќе не е само медиумска, туку станува внатрешен тест за тоа колку МАГА навистина останува зад него.