Мицкоски и Османи се допишуваат со меѓународната заедница

Мицкоски и Османи се допишуваат со меѓународната заедница откако спорот околу протестот на студентите Албанци за полагање на правосудниот испит на албански јазик од улица и од институциите се префрли и кон странските адреси. Наместо домашните политички и правни механизми да понудат брз и јасен одговор, јавноста доби уште една слика на внатрешен спор што се извезува надвор: премиерот Христијан Мицкоски известува во НАТО и ЕУ за, како што тврди, обид за дестабилизација од опозицијата, додека, според Фокус, по него и Бујар Османи им се обратил на меѓународните партнери околу истиот настан.

Мицкоски изјави дека Владата ги информирала сојузниците во НАТО и Европската Унија дека на протестот имало голем број опозициски активисти и високи функционери, што, според него, му дало политичка конотација на собирот и претставувало обид за дестабилизација. Со тоа, прашањето што првично се отвори како спор околу примената на Законот за употреба на јазиците и можноста правосудниот испит да се полага и на албански, Владата го подигна на повисоко, безбедносно и меѓународно ниво.

Но приказната не застана тука. Во текстот на Рацин.мк се наведува дека Бујар Османи отишол чекор понатаму и ја претставил темата како дел од, како што тврди, континуирана и добро осмислена политика за поткопување на Законот за употреба на јазиците. Според истиот извор, Османи зборува за институционални чекори што, според него, водат кон слабеење на примената на албанскиот јазик, а Фокус објави дека и тој им пишал на меѓународните партнери за протестот. Така, и власта и опозицијата, секоја од своја страна, ја повикаа меѓународната публика да биде сведок, а можеби и арбитер, во домашен конфликт што одамна требаше да се решава во Собрание, во Владата и во судско-правниот систем.

Во таа слика има и нешто подлабоко вознемирувачко. Кога премиер пријавува опозиција во НАТО и ЕУ, а опозициски лидер пишува до меѓународни партнери за наводно поткопување на јазичните права, тогаш државата остава впечаток дека повеќе верува во надворешно сведочење отколку во сопствените институции. Наместо решение, граѓаните добиваат нова рунда политичко мобилизирање преку етничка чувствителност и дипломатска драматизација. Така протестот за правосудниот испит на албански јазик не стана само спор за право и закон, туку и уште еден доказ дека македонската политика, кога ќе заглави дома, пребрзо бара публика надвор.