„No Kings“ протестите викендов би можеле да влезат во американската политичка историја како најмасовен еднодневен бран на протести, ако се остварат најавите на организаторите за повеќе од 3.100 настани во сите 50 држави и учество што, според нивните процени, би можело да надмине девет милиони луѓе. Движењето, кое се појави како отпор кон она што организаторите го нарекуваат авторитарен стил на владеење на Доналд Трамп, за само неколку месеци прерасна од симболичен протестен слоган во широка национална мрежа што се шири и надвор од САД.
Размерот на мобилизацијата е причината поради која прашањето веќе не е само колку луѓе ќе излезат на улица, туку дали Америка гледа раѓање на нов тип долготрајно граѓанско движење. Според досегашните процени, првиот голем бран во јуни 2025 собрал повеќе од пет милиони луѓе, а вториот, во октомври, околу седум милиони на повеќе од 2.600 настани. Сега организаторите тврдат дека третиот циклус ќе биде уште поголем, а како централна точка е избран Сент Пол во Минесота, каде се очекуваат околу 100.000 луѓе.
Но големината не е иста работа со политичката моќ. Дел од аналитичарите предупредуваат дека „No Kings“ останува намерно широко, децентрализирано и без јасна хиерархија или конкретна листа на барања, што му дава простор да обедини многу различни незадоволства, но и отвора сомнеж дали таквата енергија може да се претвори во конкретна промена. Организаторите, пак, велат дека токму тоа е суштината на движењето: да не биде врзано за една тема или едно лице, туку да биде „контејнер“ за поширок отпор кон политиките што ги сметаат за опасни за демократијата.
Токму затоа викендов „No Kings“ не се мери само по бројки, туку и по тоа дали ќе покаже дека протестот може да излезе од големите либерални центри и да пушти корен во предградијата, малите градови и поконзервативните средини. Ако тоа се случи, ова веќе нема да биде само уште еден масовен марш против Трамп, туку сигнал дека незадоволството почнува да се претвора во поширока, подолгорочна политичка инфраструктура.