Предлогот професорот Гоце Наумовски да стане нов уставен судија го извади на површина старото прашање што во Македонија секогаш се враќа кога се пополнуваат „највисоките“ институции: дали партизацијата се мери со партиска книшка или со политичка близина. Додека СДСМ предупредува дека надворешен советник на премиерот Христијан Мицкоски се движи кон Уставниот суд на Република Северна Македонија, од спротивната страна доаѓа одбрана дека тоа е „угледен професор“, а не партиски кадар.
Реакцијата што ја лиферуваше ВМРО-ДПМНЕ до медиумите оди во две линии: прво, дека Наумовски „не е член на партија“, и второ, дека токму СДСМ претходно го „партизирал судството“ со предлози кои биле отворено партиски, наведувајќи ги Ана Павлова-Данева и Јадранка Дабовиќ-Анастасовска како примери.
СДСМ, пак, ја гради критиката на поинаква дефиниција за проблемот: не дали кандидатот има членска карта, туку дали може да се одржи јавната доверба ако лице што е надворешен советник на премиерот по правни прашања добие мандат да оценува уставност на закони и одлуки што најчесто ги турка токму извршната власт. Во партиското соопштение се додава и дека Наумовски е брат на Васко Наумовски, што СДСМ го користи како аргумент за „затворени кругови“ во кадровирањето.
Политичката динамика дополнително ја засилува и временската рамка. Според информациите објавени во медиуми, предлогот се очекува да се најде на пленарно гласање во Собрание на Република Северна Македонија на 18 февруари 2026 година. Тоа значи дека расправата не е „теоретска“, туку практична: јавноста ќе треба за неколку дена да добие одговор дали советничката улога е прекината, како се адресира потенцијален судир на улоги и што, воопшто, институциите подразбираат под независност во 2026.