Линданот во Охис ќе се чисти уште најмалку три години, објави Мета.мк, откако Министерството за животна средина потврди дека во тек е подготовка на нов тендер за избор на изведувач што треба да го доврши расчистувањето на малата депонија во поранешен ОХИС. Иако чистењето почна во март 2022 година и првично беше најавено дека ќе трае најмногу 18 месеци, сега Владата очекува проектот да се затвори дури во следните три години, со нова финансиска рамка од 750 милиони денари обезбедени преку договор со УНОПС.
Во текстот на Мета.мк се наведува дека досега целосно се исчистени два и поголем дел од третиот базен, а остануваат уште два, заедно со ревитализација на просторот. Но бројките што излегоа од минатогодишните анализи покажуваат дека проблемот е потежок од првичните проценки: во малата депонија остануваат 636 тони линдан, 2.613 тони контаминирана земја, 1.120 тони контаминиран бетон и околу 70 тони жива. Анализите на холандската компанија ТАУ, направени во мај 2025 година, покажале и дека количеството линдан е за 50 отсто поголемо од првично проценетото, што директно го турка нагоре и рокот и цената на целиот зафат.
Тоа значи дека еколошкиот долг на државата не е само стар, туку и поскап отколку што со години се претставуваше. Мета.мк наведува дека досега се ископани и спалени 1.969 тони HCH-отпад и 586 тони контаминирана почва, или околу 60 отсто од отпадот, со комбинирано финансирање од Владата, Европската Унија и Кралството Норвешка. Но и по четири години работа, Охис останува жива еколошка рана во Скопје, а не расчистено поглавје.
Пошироката слика е уште потешка. Веднаш до малата депонија се наоѓа и големата депонија со линдан, за која, според текстот на Мета.мк, се претпоставува дека содржи околу 50.000 тони линдан, додека во месноста Пеленица кај Драчево има уште околу 40.000 тони чист HCH и 6.500 тони мешан отпад. Линданот, како што потсетува Мета.мк, е класифициран како канцерогена супстанца и долгорочната изложеност се поврзува со сериозни нарушувања на здравјето. Затоа ова веќе не е приказна само за уште еден тендер, туку за тоа колку бавно државата се справува со една од најопасните индустриски наследства во земјата.
Извор: Мета.мк